บทที่ 979 จัดสรรภูเขาอิงจุ่ย

สองเรื่องถูกจัดการจนเสร็จสิ้นไปในคราวเดียว ชาวบ้านหมู่บ้านลวี่สุ่ยดีใจกันจนแทบคลั่ง หลังจากกลับมาถึงหมู่บ้าน ก็วิ่งบอกข่าวดีนี้กันให้วุ่น

ถังอี้ซินรู้สึกว่าตัวเองเป็นผู้ใหญ่บ้านที่ไม่ได้เรื่องเลย เรื่องสำคัญขนาดนี้ตัวเองกลับไม่มีปัญญาแก้ไข แต่กลับต้องให้ชิงเฟิงพาบรรดาตาเฒ่าไปแก้ไขจนสำเร็จ! ด้วยเหตุนี้ จึงได้จัดงานเลี้ยงมื้อค่ำขึ้นที่บ้าน ให้ทุกคนไม่ว่าจะเป็นใคร ถ้ามากินข้าวได้ก็มากันให้หมด โดยเฉพาะชิงเฟิงและบรรดาผู้เฒ่าที่มีหลี่กั๋วไท่เป็นแกนนำยิ่งห้ามขาดเด็ดขาด

พอฟ้ามืด บ้านของผู้ใหญ่บ้านก็คึกคักเป็นพิเศษ ชาวบ้านส่วนใหญ่ต่างก็พากันมา แต่ทุกคนก็รู้ดีว่าฐานะทางบ้านของผู้ใหญ่บ้านไม่ค่อยดีนัก ก็เลยเหมือนกับตอนที่ไปกินข้าวที่บ้านชิงเฟิงคราวก่อน ต่างก็พากันนำอาหารติดไม้ติดมือมาด้วยความสมัครใจ

เวลาประมาณสองทุ่ม อาหารก็เตรียมเสร็จเรียบร้อย ทุกคนมารวมตัวกันอยู่ที่ลานบ้านอย่างสนุกสนาน แมลงในฤดูใบไม้ผลิส่งเสียงร้องเจื้อยแจ้วไม่หยุดหย่อน แต่ก็ไม่อาจขัดจังหวะความกระตือรือร้นของชาวบ้านได้ ถังอี้ซินภายใต้การยุยงของทุกคน ก็ได้ลงโทษตัวเองด้วยการดื่มเหล้าสามจอกรวดข้อหาที่ไม่ได้มีส่วนร่วมในเหตุการณ์ตะโกนเรียกภูเขา พอเห็นเขาดื่มอย่างตรงไปตรงมา คนอื่นๆ ก็ไม่ยอมน้อยหน้า พากันยกแก้วเหล้าขึ้นดื่มอย่างเบิกบานใจ

หลังจากนั้น ก็พูดถึงเรื่องที่หมู่บ้านลวี่สุ่ยถูกหมู่บ้านไป๋มู่กดขี่ข่มเหงมาหลายปี โดยเฉพาะการกดขี่จากคณะกรรมการหมู่บ้าน นั่นมันเรียกได้ว่าร้องเรียนสวรรค์สวรรค์ก็ไม่ตอบ ร้องเรียนสิ่งศักดิ์สิทธิ์สิ่งศักดิ์สิทธิ์ก็ไม่เหลียวแลเลยจริงๆ