บทที่ 983 เอาใจเขามาใส่ใจเรา

ชาวบ้านเหล่านี้ล้วนเป็นชาวบ้านที่ปลูกต้นชาไว้บนภูเขาอิงจุ่ย เมื่อวานตอนที่ได้ยินว่าภูเขาอิงจุ่ยถูกหมู่บ้านลวี่สุ่ยเอาคืนไปแล้ว พวกเขาก็พากันโกรธแค้นเป็นอย่างมาก แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ เพราะภูเขาอิงจุ่ยเป็นของหมู่บ้านลวี่สุ่ยมาตั้งแต่แรกจริงๆ ปีนั้นหมู่บ้านไป๋มู่อาศัยว่ามีประชากรเยอะกว่า จึงใช้กำลังยึดครองภูเขาอิงจุ่ยมา ตอนนี้หมู่บ้านลวี่สุ่ยอาศัยลิขิตสวรรค์เอาภูเขาอิงจุ่ยกลับคืนไป พวกเขารู้ตัวว่าผิดจึงไม่มีอะไรจะพูด ทำได้เพียงโอนอ่อนผ่อนตามลิขิตสวรรค์

แต่ทว่า เมื่อคืนนี้หัวหน้าคณะกรรมการหมู่บ้านเรียกพวกเขามารวมตัวกัน แล้วก็ปั้นน้ำเป็นตัวเล่าเรื่องราวอย่างออกรสออกชาติว่าหมู่บ้านลวี่สุ่ยใช้อำนาจบาตรใหญ่รังแกคนอื่นยังไงบ้าง เจ้าเล่ห์เพทุบายยังไงบ้าง ชาวบ้านที่ซื่อสัตย์สุจริตที่เดิมทีตั้งใจจะยอมรับลิขิตสวรรค์ก็พากันลุกฮือขึ้นมาทันที ต่างพากันตบโต๊ะด่าทอคนหมู่บ้านลวี่สุ่ยว่าไร้น้ำใจ เพื่อแย่งชิงภูเขาอิงจุ่ย ถึงกับทำร้ายเจ้าหน้าที่หมู่บ้านไป๋มู่จนบาดเจ็บสาหัส แม้กระทั่งบุคคลสำคัญที่หมู่บ้านไป๋มู่อุตส่าห์ฟูมฟักมาอย่างยากลำบากก็ยังถูกพวกเขาทำร้ายจนบาดเจ็บสาหัส!

ด้วยเหตุนี้ ทุกคนจึงทำตามความเห็นของหัวหน้าคณะกรรมการหมู่บ้าน ในเมื่อการสูญเสียภูเขาอิงจุ่ยกลายเป็นความจริงไปแล้ว แต่จะยอมให้หมู่บ้านลวี่สุ่ยได้ประโยชน์ไปเปล่าๆ ไม่ได้เด็ดขาด ต้นชาบนภูเขานี้ต้องถูกฟันทิ้งให้หมด ไม่ให้เหลือแม้แต่ต้นเดียว! ถนนบนภูเขาที่ชาวบ้านอุตส่าห์สร้างขึ้นมาก็ต้องถูกขุดทำลายให้พังทลายลงทั้งหมดด้วย!

เช้าวันนี้หลังจากหัวหน้าคณะกรรมการหมู่บ้านปลุกระดมทุกคนเสร็จ พวกเขาก็มุ่งหน้ามาที่ภูเขาอิงจุ่ยด้วยท่าทีดุดัน แต่คิดไม่ถึงว่า เพิ่งจะเดินมาถึงตีนเขา ก็ถูกคนของหมู่บ้านลวี่สุ่ยขวางเอาไว้เสียก่อน บุคคลที่ขวางพวกเขาไว้ พวกเขาก็รู้จักดี เป็นบุคคลที่กำลังโด่งดังเป็นพลุแตกของหมู่บ้านลวี่สุ่ยในตอนนี้ หลี่ชิงเฟิง

ถ้าเปลี่ยนเป็นคนอื่นมา คงถูกพวกเขารุมกระทืบไปแล้ว แต่ในเมื่อเป็นหลี่ชิงเฟิง งั้นก็ยังพอไว้หน้ากันบ้าง ไม่ลงมือ ทำแค่ขยับปากก็พอ!