บทที่ 991 ลูกผู้ชายเข่ามีค่าดั่งทองคำ

เห็นภาพฉากนี้ทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์ล้วนซาบซึ้งใจ ทุกคนต่างก็รู้ดีถึงสถานการณ์ของบ้านจงต้าและรู้ดีว่าจงต้าเป็นคนดีที่หาได้ยากในโลกใบนี้

ดังนั้นจึงมีคนช่วยพูดว่า "เถ้าแก่หลี่คุณช่วยทำบุญทำทานไปดูอาการให้ลูกชายของจงต้าหน่อยเถอะครับ”

“ใช่แล้วพานเจ๋อเด็กคนนั้นก็เป็นเด็กที่รู้ความเกิดเรื่องมาตั้งหลายปีแล้วยังไม่เคยเห็นเขาส่งเสียงร้องโวยวายเลยสักครั้ง”

“ถึงแม้ขาทั้งสองข้างของเขาจะไม่ดีแต่ผลการเรียนของเขาก็ไม่ได้แย่ไปกว่าเด็กคนอื่นเลยนะ”

“ไอ้หนูพานเจ๋อโตขึ้นมาต้องได้ดีแน่ๆ”