บทที่ 993 เกิดใหม่

วันนี้ในที่สุดเขาก็ไม่ฝืนตัวเองอีกต่อไป ร้องไห้ออกมาอย่างเต็มที่

วิ่งมุ่งหน้าไปทางโรงเรียนประถมไปพลาง แหงนหน้าร้องไห้โฮไปพลาง

เสียงร้องไห้ดังสะท้อนไปมาในตรอกเล็กๆ ที่มืดครึ้มและคับแคบ ทำให้บ้านเก่าที่เคยถูกซ่อมแซมปรับปรุงบริเวณรอบๆ ถูกปกคลุมไปด้วยบรรยากาศน่าขนลุกราวกับมีภูตผีปีศาจซ่อนตัวอยู่อีกครั้ง

แต่จงต้าไม่สนใจเรื่องพวกนี้เลย ทำเพียงแค่วิ่งไปเรื่อยๆ ร้องไห้ไปเรื่อยๆ

บางครั้งพอเจอชาวบ้านในหมู่บ้านมองเขาด้วยความอยากรู้อยากเห็น เขาก็ไม่สนใจไยดี