บทที่ 107: นี่มันสวรรค์แกล้งกันชัดๆ!

“แล้วโรงแรมล่ะ?! โรงแรมที่ปารีสเป็นยังไงบ้าง?! พรุ่งนี้ก็จะเปิดแล้วนะ!”

เสิ่นเจ๋อข่ายแทบจะตะโกนออกมา ดวงตาทั้งสองข้างแดงก่ำ

“ท่านประธานครับ…โรงแรมเกรงว่า…เกรงว่าคงจะรอดยากแล้วครับ” คุณอาชุยเอ่ยขึ้นอย่างยากลำบาก เสียงแหบแห้ง

“พอพรมแดนถูกปิด ตอนนี้อย่าว่าแต่แขกเลยครับ แม้แต่คนของเราเองก็ออกมาไม่ได้! การเปิดตัว…ล่มแน่นอนครับ”

‘สวรรค์จะฆ่าเราให้ตาย!’ เสิ่นเจ๋อข่ายรู้สึกว่าตรงหน้ามืดไปหมด โลกทั้งใบหมุนคว้าง เกือบจะล้มลงไปกองกับพื้น