บทที่ 152: นี่มันเทพเจ้าเดินดินชัดๆ!

ถ้าหากปล่อยให้สถานการณ์ดำเนินต่อไป รอจนถึงวันที่พันธบัตรครบกำหนดไถ่ถอน ฟางฮ่วน อินเวสต์เมนต์ก็สามารถที่จะหยิบมีดกับส้อมขึ้นมาเข้าร่วมงานเลี้ยงแบ่งเค้กคินเท็ตสึ กรุ๊ปได้อย่างสง่างามเช่นกัน

“ดังนั้น แทนที่จะต้องไปเปิด ‘สงครามแย่งอาหาร’ ที่ทั้งเสียเวลาและเสียแรง แถมยังอาจจะพังไปทั้งสองฝ่ายในตอนนั้น สู้…”

“เราซื้อ ‘คูปองอาหาร’ ส่วนนั้นที่อยู่ในมือของพวกเขามาให้หมดตอนนี้เลยดีกว่า เพื่อให้แน่ใจว่าอาหารมื้อใหญ่นี้ จะมีแค่เราที่ได้กินคนเดียว กินได้อย่างสบายใจกว่าด้วย?”

ในที่สุดฉินฮั่นก็เข้าใจความหมายแฝงในคำพูดของเลขาอู๋

“ใช่ครับท่านประธานฉิน! ด้วยศักยภาพและขนาดของเจียงจิ่นกรุ๊ปของเรา ตราบใดที่ได้พันธบัตรทั้งหมดมาอยู่ในมือ”