บทที่ 201: ความภักดีอันคลั่งไคล้

ภายในห้องประชุมของฟางฮ่วน ชิปปิ้ง บรรยากาศกดดันราวกับทะเลก่อนพายุเข้า

“การส่งมอบท่าเรือ...เป็นยังไงบ้าง? ไอ้พวกเวรนั่นไม่ได้เล่นตุกติกอะไรใช่ไหม?”

น้ำเสียงของกรรมการผู้จัดการตู้หยวนหังเจือไปด้วยความขุ่นแค้น ราวกับหัวใจกำลังหลั่งเลือด

“เรียนท่านประธานตู้ครับ ไอ้พวกนั้นเหมือนกับหมาป่าเห็นเนื้อ เร็วซะจนน่ากลัว!

พอขั้นตอนเสร็จสิ้นปุ๊บ ก็รีบร้อนขนของของเราออกไปจนหมดเกลี้ยง เหมือนกับกลัวว่าเราจะเปลี่ยนใจอย่างนั้นแหละครับ”