บทที่ 219: ยิงมั่วๆ...ดันเข้าเป้าเฉย!

“อึก อึก อึก...อ่าห์—สะใจโว้ย!”

ฉินฮั่นซดเหล้าเข้าปากไปแก้วหนึ่ง แล้วก็ถอนหายใจยาวเหยียด ความรู้สึกนั้น เหมือนกับได้กระโจนลงไปในห้องน้ำแข็งในวันที่ร้อนที่สุด รูขุมขนทุกอณูบนร่างกายกำลังขับขานบทเพลงแห่งความสุข

ตามมาด้วยเสียง “เอิ้ก~” ที่ดังสนั่นหวั่นไหว สบายใจสุดๆ

ถ้าเป็นเมื่อก่อน ท่านผู้ยิ่งใหญ่คนนี้จะวางมาดอยู่ตลอดเวลา

ทั่วทั้งร่างแปะป้าย “เจ้าพ่อกลุ่มบริษัท” ไว้ เดินยังต้องวางท่า กลัวว่าคนอื่นจะมองว่าเขาไม่สุขุมพอ