บทที่ 249: กลิ่นของเงินตรา

“ท่านประธานซูครับ นี่คือรายงานการวิจัยที่เพิ่งจะส่งมาจากแผนกวิจัยและพัฒนาครับ”

น้ำเสียงของเหลียงไห่หยวนเจือไปด้วยความเหนื่อยล้าที่ถูกรีดเค้นออกมา

สายตาของซูฮ่าวละจากตารางข้อมูลที่ซับซ้อนกองหนึ่ง นวดขมับที่ปวดตุบๆ ถามเสียงแหบแห้ง:

“พวกเขาทำงานล่วงเวลาทั้งคืนเขียนออกมาเหรอ? ...ตอนนี้ที่จีนกี่โมงแล้ว?”

“ตีห้าครับ”