บทที่ 306: กลยุทธ์เหนือสามัญสำนึก

ประตู “แกร็ก” ปิดลงข้างหลัง ประตูกันเสียงที่หนาหนักได้ตัดขาดเสียงอึกทึกครึกโครมภายนอกทั้งหมดโดยสิ้นเชิง

อู๋เจี้ยนหลินเดินเคียงข้างกับท่านหลี่ตงไหล ผ่านทางเดินภายในส่วนตัวอย่างเงียบๆ และในที่สุดก็ได้ก้าวเข้าไปในห้องพักรับรองที่ไม่เปิดให้บุคคลภายนอกและมีระบบรักษาความปลอดภัยระดับสูงสุด

จนกระทั่งพนักงานบริการนำชาใสร้อนๆ สองถ้วยมาเสิร์ฟแล้วก็ถอยออกไปอย่างเงียบๆ ทั้งสองคนก็ยังคงเหมือนกับรูปปั้นหินที่แข็งทื่อ ไม่มีใครเปิดปากพูดก่อน

อากาศราวกับแข็งตัวเป็นอำพัน ผนึกคลื่นยักษ์นับหมื่นในใจของพวกเขาไว้ในช่วงเวลาแห่งความเงียบงันนี้

เนิ่นนาน ขนตาของอู๋เจี้ยนหลินถึงได้สั่นไหวเล็กน้อย ราวกับหลุดพ้นจากแผ่นดินไหวทางความคิดนั้นออกมาได้