บทที่ 310: นักบุญ

ขณะที่ซูฮ่าวกำลังครุ่นคิดว่าจะเรียบเรียงคำพูดอย่างไร เพื่อที่จะอธิบายถึงหายนะที่กำลังจะมาถึง

อู๋เจี้ยนหลินกลับจ้องมองเขาอย่างลึกซึ้ง แล้วก็หัวเราะออกมาอย่างสบายใจ

“เหอะ ดูผมสิ ถามคำถามโง่ๆ ออกไปได้

ฟางฮ่วน อินเวสท์เม้นท์ของพวกท่าน เดิมทีก็เป็นสถานที่ที่ ‘สร้างจากความว่างเปล่า’ สร้างปาฏิหาริย์อยู่แล้วไม่ใช่เหรอครับ?

กลับเป็นผมที่ปากมากเกินไป”