บทที่ 320: เติมเต็ม...ทุกความเสียใจ!

“สองร้อยล้านดอลลาร์สหรัฐ ไม่ให้เกินแม้แต่สลึงเดียว”

ชายที่อยู่ฝั่งตรงข้ามของโต๊ะเจรจา “พรวด” ลุกขึ้นยืนทันที เสียงแหลมสูงขึ้นแปดระดับเพราะความตกตะลึง:

“ดะ...เดี๋ยวก่อน! สองร้อยล้านดอลลาร์?!

ตอนนั้นเราใช้เงินถึงหนึ่งพันสองร้อยล้านดอลลาร์ซื้อบริษัทเดินเรือไปจากมือพวกคุณนะ ตอนนี้พวกคุณคิดจะใช้เงินแค่สองร้อยล้านมาซื้อมันกลับไปเนี่ยนะ?!”

“ในเมื่อบริษัทของท่านไม่มีความตั้งใจที่จะขาย งั้นก็ช่วยไม่ได้ การประชุมวันนี้ก็จบลงเพียงเท่านี้แล้วกันครับ”