บทที่ 372: ก๊าซธรรมชาติไอติมแท่ง

ซูฮ่าวนั่งพิงพนักเก้าอี้ จมอยู่ในความคิด

โดยไม่มีเหตุผลใดๆ สัญชาตญาณที่ลี้ลับของเขา ก็ไปถูกตาต้องใจกับแขนงที่ไม่เกี่ยวข้องอะไรเลยอย่าง “ธัญพืช” อย่างน่าประหลาดใจ มันแปลกประหลาดเกินไปหน่อยจริงๆ

ไม่ต้องพูดถึงเลยว่า ตอนที่แสงความคิดแวบผ่านเข้ามาเมื่อครั้งก่อน ภาพหลอนที่เขา “เห็น”...

เสียงระเบิดที่ฉีกกระชากแก้วหู เสียงกรีดร้องที่สิ้นหวังอย่างน่าสังเวช แค่นึกย้อนกลับไป ก็ทำให้เขาหนาวสะท้านไปถึงขั้วหัวใจแล้ว

คงจะไม่...เกิดสงครามจริงๆ ใช่ไหม?