บทที่ 379: เส้นเลือดใหญ่แห่งการส่งออก

แร่นิกเกิล เคยเป็นเส้นเลือดใหญ่แห่งการส่งออกของอินโดนีเซีย เป็นสมบัติที่พวกเขานอนกินสบายๆ

ผลผลิตอันดับหนึ่งของโลก ไม่ใช่เรื่องล้อเล่น

แต่พวกเขากลับตัดเส้นทางรวยของตัวเอง ไม่ขายแล้ว

“พวกเขาคิดถี่ถ้วนแล้ว การขายแร่ดิบ ก็เหมือนกับการเอาข้าวสาลีราคาหนึ่งร้อยหยวนไปขาย แล้วก็ใช้เงินหนึ่งพันหยวนไปซื้อขนมปังที่แปรรูปแล้วกลับมา

ไปๆ มาๆ กำไรตรงกลางทั้งหมดก็ให้คนอื่นไปหมด พวกเขาจะยอมได้ยังไง?