บทที่ 400: นี่ไม่ใช่การประนีประนอม นี่เรียกว่าความรับผิดชอบ

“เรื่องการส่งก๊าซธรรมชาติเป็นยังไงบ้าง? ไม่มีปัญหาอะไรใช่ไหม?”

ภายในห้องทำงาน น้ำเสียงของนายกรัฐมนตรีเยอรมนีเจือปนด้วยความประหม่าที่ยากจะสังเกตเห็น

“รายงานท่านนายกฯ ทุกอย่างราบรื่นดีครับ!”

น้ำเสียงของที่ปรึกษาเต็มไปด้วยความยินดีที่เหมือนยกภูเขาออกจากอก “ท่าทีของมหาอำนาจชาตินั้นแข็งขันมากครับ! พอการเจรจาเสร็จสิ้นปุ๊บ ก็รีบเปิดวาล์วท่อส่งเร็วกว่าใครเพื่อน ก๊าซธรรมชาติก็ถูกส่งมาอย่างไม่ขาดสาย ดูจากท่าทีแล้ว การจะกลับไปส่งในระดับเดิมคงไม่มีปัญหาอะไรครับ!”

พอได้ยินเช่นนั้น นายกรัฐมนตรีเยอรมนีก็ถอนหายใจยาว รู้สึกว่าหินก้อนใหญ่ที่ชื่อ “วิกฤตพลังงาน” ที่ทับถมอยู่กลางอก ในที่สุดก็ถูกขยับออกไปได้มุมหนึ่งแล้ว