บทที่ 404: ทำดีแล้วก็ต้องให้คนชม

น้ำเสียงของประธานสภากลับเย็นเยียบลงเรื่อยๆ: “ตอนนี้ท่านลองไปถามในตลาดดูสิครับ ราคาต่ำสุดก็พุ่งไปเกินเจ็ดสิบดอลลาร์แล้ว แถมยังมีของเหลือในสต็อกน้อยนิดน่าสมเพช ผู้ซื้อทั่วโลกกำลังแย่งกันอย่างบ้าคลั่ง ท่านแค่เสนอราคาช้าไปนิดเดียว แม้แต่น้ำแกงก็ยังไม่ได้ซด”

“ถ้างั้น... พันธมิตรยุโรปจะออกมาตรการอะไรสักอย่างไม่ได้เลยเหรอ?”

“มาตรการอะไร? ท่านอยากจะให้พันธมิตรออกคำสั่งฝ่ายบริหาร บังคับควบคุมราคาก๊าซธรรมชาติไม่ให้ขึ้นราคางั้นเหรอ? อย่าล้อเล่นน่า!” ประธานสภาพูดขัดเขาอย่างไม่ไว้หน้า “ตอนแรกที่ฟางฮ่วนเสนอราคาสามเท่า นั่นก็เป็นผลลัพธ์ที่พันธมิตรยุโรปเราอุตส่าห์ไปเจรจาต่อรองมาให้แล้ว แต่ใครกันที่มาแทงข้างหลัง ไม่ยอมไปคบค้าสมาคมกับมหาอำนาจ? ถ้าตอนนั้นเซ็นสัญญาไป จะมีเรื่องวุ่นวายมากมายขนาดนี้เหรอ?”

“หมายความว่านี่เป็นความผิดของพวกเราทั้งหมดงั้นเหรอ? ราคาสามเท่า คุณรู้ไหมว่าเราต้องแบกรับความเสียหายมากแค่ไหน!” นายกรัฐมนตรีเยอรมนีคำรามลั่น

“โอ้? แล้วตอนนี้ล่ะ? ตอนนี้มันดีขึ้นตรงไหน? ขึ้นไปถึงสิบเอ็ดเท่าแล้ว! ท่านนายกรัฐมนตรีผู้สูงศักดิ์แห่งเยอรมนีครับ ไม่ทราบว่าตอนนี้ท่านรู้สึกอย่างไรบ้าง?”