บทที่ 456: มอบกุหลาบให้ผู้อื่น กลิ่นหอมย่อมติดมือเรา

“คุณคิดว่า จำนวนเงินนี้มันมากเกินไปเหรอ?” ซูฮ่าวเงยหน้าขึ้นมองหลี่ฮุ่ยหลิน

“ค่ะ ท่านประธานซู เมื่อไม่นานมานี้เราเพิ่งจะบริจาคเงินก้อนใหญ่ให้ทางแอฟริกาไป ตอนนี้ยังจะมามีเรื่องแบบนี้อีก ขนาดก็ใหญ่โตขนาดนี้...”

ความหมายของหลี่ฮุ่ยหลินชัดเจนมาก การทำบุญเป็นเรื่องดี แต่ก็จะเป็นหมูให้เชือดไม่ได้ ต้องทำตามกำลัง

แต่สัญชาตญาณของซูฮ่าวกลับกำลังตะโกนร้องคำตอบที่ตรงกันข้ามโดยสิ้นเชิง

“เรื่องดีๆ ทำเยอะๆ ก็ยิ่งดีไม่ใช่เหรอ” มุมปากของซูฮ่าวยกขึ้นเป็นรอยยิ้มที่แฝงความหมายลึกซึ้ง “และอีกอย่าง...ในเมื่อจะเล่นแล้ว...ก็ต้องเล่นให้ใหญ่ ให้คนทั้งโลกได้เห็นวิสัยทัศน์ของเรา...เอาอย่างนี้แล้วกัน...”