บทที่ 476: ตบปากจนเสียงดังเพียะๆ

ท่านประธานซูครับ ข่าวล่าสุด!” เสียงของหลิวโปดังขึ้นในห้องทำงานของซูฮ่าว “ไอ้พวกพรรคฝ่ายค้านนั่นออกกระบวนท่าใหม่อีกแล้วครับ ปลายหอกของร่างกฎหมายใหม่พุ่งตรงไปที่ ‘ดีนีส’ เลยครับ เรียกได้ว่าเจาะจงเล่นงานให้ตาย!”

“มาอีกแล้วเหรอ?” ซูฮ่าวเลิกคิ้วเล็กน้อย “พวกเขาไปมีความแค้นอะไรกับดีนีสขนาดนั้น? จับแกะตัวเดียวรีดขนแกะ รีดจนเกลี้ยงแล้วยังไม่พอ นี่จะถลกหนังเลาะเอ็นกันเลยรึไง”

ความบาดหมางระหว่างพรรคฝ่ายค้านกับดีนีส ในโลกนี้ไม่ใช่ความลับอะไรอีกต่อไปแล้ว

ฝ่ายหนึ่งคือครูเสดเลือดเหล็กแห่งลัทธิอนุรักษ์นิยม อีกฝ่ายคือธงนำทัพแห่ง “ความถูกต้องทางการเมือง” สองฝ่ายไม่ถูกกัน เรียกได้ว่าไม่ลงรอยกันถึงขั้นกระดูกสันหลัง

แต่ใครจะไปคิดว่า ความแค้นนี้จะฝังลึกได้ขนาดนี้ ลึกจนกระทั่งพรรคฝ่ายค้านพอได้อำนาจมา ก็รีบเอาดีนีสมาเป็นกระสอบทรายเบอร์หนึ่งทันที วันไหนไม่ได้ตีก็คันมือ สามวันไม่เตะก็ไม่สบายไปทั้งตัว