บทที่ 530: การทรมานทางจิตใจอย่างโหดเหี้ยม

ถึงแม้ว่าอาฟเตอร์ช็อกจะเพิ่งสงบลง แต่พนักงานของมูลนิธิฟางฮ่วน ก็ยังคงมุ่งหน้าไปยังแผ่นดินที่เต็มไปด้วยซากปรักหักพังอย่างไม่ลังเล

พวกเขาคือเหมือนกับกลุ่มนักบุญที่เดินได้ในหมู่มนุษย์!

ซูฮ่าวถึงกับรู้สึกว่า ในอนาคตถ้าหากมีสวรรค์อยู่จริง พนักงานกลุ่มนี้ของมูลนิธิของเขา แต่ละคนก็ต้องได้เป็นอัครเทวดากันถ้วนหน้า

เขาไม่เข้าใจจริงๆ ว่า ความกล้าหาญที่ยอมสละชีวิตเช่นนี้ตกลงแล้วมาจากไหน?

“ท่านประธานซูครับ นี่ก็ไม่ใช่ว่าเป็นเพราะท่านหรอกเหรอครับ?” น้ำเสียงของเหลียงไห่หยวนเจือไปด้วยความเคารพบูชาจากใจจริง “ท่านเป็นผู้ก่อตั้งมูลนิธิ ใช้ทรัพย์สินส่วนตัวของท่านมาเยียวยารอยแผลของโลกใบนี้ ที่สำคัญกว่านั้นคือ ท่านได้จัดการเรื่องโลจิสติกส์, ค่าตอบแทน, สวัสดิการประกันภัยทั้งหมดไว้อย่างเรียบร้อยแล้ว สูงกว่ามาตรฐานของวงการหลายเท่าตัว พี่น้องถึงจะสามารถปราศจากความกังวลเบื้องหลัง สามารถไปเปล่งประกายร้อนแรงอยู่ที่แนวหน้าได้อย่างเต็มที่!”