บทที่ 535: ปล่อยเป็ดที่สุกแล้วให้บินหนีไป!

สายตาของซูฮ่าวคมกริบดั่งเหยี่ยวอินทรี เคลื่อนไหวไปบนรายชื่ออย่างรวดเร็ว

เขาต้องรีบตัดสินใจให้เร็วที่สุด การเปิด “สัญชาตญาณ” นานเท่าไหร่ ดวงตาของเขาก็ยิ่งเมื่อยล้ามากขึ้นเท่านั้น ขมับยิ่งแล้วใหญ่จะเกิดอาการเจ็บแปลบเหมือนเข็มทิ่มไฟลวกเป็นระลอก

“ท่านประธานซูครับ ท่านดูเสร็จเร็วขนาดนี้เลยเหรอครับ?” เหลียงไห่หยวนมองดูเขาหยิบปากกาขึ้นมาขีดเขียนและจดบันทึกอย่างสายฟ้าแลบ อดไม่ได้ที่จะอ้าปากค้าง

“อืม ก็แจ้งไปตามรายชื่อนี้แหละ” ซูฮ่าวโยนเอกสารกลับไปตามสบาย บนนั้นได้ขีดเขียนคู่ค้าสุดท้ายไว้ด้วยปากกาสีแดงแล้ว

“อ่า... ครับ!”