บทที่ 56 ทีมบุกดันเจี้ยนการเงิน!

“หลิวโป! เร็วเข้า ขายทิ้งให้หมด!”

“ครับ!!” หลิวโปดีดตัวขึ้นทันทีราวกับถูกฉีดเลือดไก่เข้าไป

ทุกคนในทีมเริ่มค้นพบกฎอย่างหนึ่งแล้ว: ทันทีที่เสียงฝีเท้าของผู้จัดการซูเคลื่อนเข้ามาใกล้โต๊ะของใคร นั่นหมายความว่า “คำสั่งสู้รบ” กำลังจะมาถึง!

แต่ละคนกลายเป็นเหมือนหุ่นยนต์ที่ถูกไขลานจนสุดเส้นประสาทตึงเครียดถึงขีดสุด

พอได้ยินคำสั่งของซูฮ่าว พวกเขาก็เลิกใช้ความคิดโดยสิ้นเชิง ร่างกายตอบสนองไปก่อนแล้ว เสียงคีย์บอร์ดและเมาส์ดังระงมราวกับพายุคลั่ง!

ทุกคนกลัวว่าถ้าตัวเองช้าไปแค่ 0.1 วินาที จะกลายเป็นตัวถ่วง “ดาเมจของทั้งตี้”!

เชี่ยเอ๊ย… บรรยากาศแบบนี้ ความรู้สึกแบบนี้… แม่งโคตรคุ้นเคยเลย!

ซูฮ่าวรู้สึกเคลิ้มไปชั่วขณะ ราวกับได้ย้อนกลับไปในวันวานที่เคยพาพี่น้องกลุ่มหนึ่งลุยดันเจียนในเกมกันแบบหามรุ่งหามค่ำอีกครั้ง!

ใช่เลย! มันคือความรู้สึกแบบนี้แหละ!

ตอนนั้นมันก็เป็นแบบนี้ไม่ใช่เหรอ?

เวลาที่ต้องเจอกับสกิลและรูปแบบการโจมตีสุดพิสดารของบอส เขากับในฐานะหัวหน้ากิลด์ ก็ต้องแหกปากตะโกนสั่งให้ลูกทีมเคลื่อนที่ โจมตี หลบสกิลเหมือนกัน

“DPS! ระเบิดพลัง! ใช้ทุกสกิลที่มีอัดเข้าไป!”

“หยุดมือ! ทุกคนหยุดมือ! อย่าดึงมอน!”

“ฮีลเลอร์! ดูเลือดแทงก์หลักดี ๆ!”

“คนนั้นน่ะ! หลบวงแดง!”

ภาพที่เห็นอยู่ตรงหน้า มันก็คือเวอร์ชันชีวิตจริงของ…

สงครามบุกเบิกเรดดันเจียนในตลาดการเงิน!

ตอนนี้ เขายังคงเป็นหัวหน้ากิลด์คนเดิม เพียงแต่ครั้งนี้สิ่งที่เขาบัญชาการอยู่ไม่ใช่ตัวละครในเกม แต่เป็นเงินจริงมูลค่า 250 ล้านหยวน!

“หลิวโป! ตัวที่นายเพิ่งขายไปเมื่อกี้ ซื้อกลับมาให้หมด!”

“หา?… ผู้จัดการครับ ผมเพิ่ง… เพิ่งจะ…”

เห็นได้ชัดว่าหลิวโปเริ่มตามจังหวะ “ระดับเทพ” นี้ไม่ทันเสียแล้ว การกระทำของเขาช้าไปครึ่งจังหวะ

เหลียงไห่หยวนที่อยู่ข้าง ๆ ตะโกนลั่นขึ้นมาทันที ด้วยท่าทางที่เหมือนกับ

“รองหัวหน้ากิลด์” ในดันเจียนไม่มีผิด

“หลิวโป! เขาให้ทำอะไรก็ทำ! เลิกคิดได้แล้ว! ทำตามคำสั่ง!”

“อ๊ะ! ครับ! ขอโทษครับ!!” หลิวโปสะดุ้งสุดตัว รีบลงมือทำอย่างลนลาน

“โอ๊ย ฉิบหาย! กดผิด! ผู้จัดการครับ! ผมกดปุ่มผิด!”

ให้ตายเถอะ… ขนาดเรื่องที่ในดันเจียนจะต้องมี “เพื่อนร่วมทีมตัวแจก” ที่ตื่นเต้นจนทำพลาด กดสกิลผิดอยู่สักคนสองคน ก็ยังอุตส่าห์มีเหมือนกันเป๊ะ!

“ไม่เป็นไร ๆ” เสียงของซูฮ่าวกลับราบเรียบอย่างน่าประหลาดใจ แถมยังเจือไปด้วยแววปลอบโยน “ไม่ต้องกดดัน สบาย ๆ เรื่องพลาดมันปกติ เดี๋ยวเราก็หาเงินคืนได้ในไม่กี่นาที”

“ฮือ… ขอโทษครับผู้จัดการ!” หลิวโปซาบซึ้งจนแทบจะร้องไห้ออกมา

และแล้ว… ภายใต้บรรยากาศที่ทั้งตึงเครียดสุดขีดและคึกคักอย่างน่าประหลาด “ทีมบุกเบิกดันเจียนการเงิน” ที่เพิ่งก่อตั้งเฉพาะกิจนี้!

ก็ได้เริ่มเปิดฉากการโจมตีครั้งสุดท้าย!

ภายใต้การนำทัพของ “หัวหน้ากิลด์ระดับเทพ” อย่างซูฮ่าว!

พุ่งทะยานเข้าใส่บอสตัวสุดท้ายที่ชื่อว่า “ทำกำไรมหาศาล”!

ด้วยดวงตาที่แดงก่ำ!

และเสียงคำรามในใจ!

“ฟู่—! ฟู่—! เชี่ยเอ๊ย! ในที่สุด… ในที่สุดแม่งก็จบสักที!”

เมื่อเสียงระฆังปิดตลาดดังขึ้น และคำสั่งซื้อขายทั้งหมดหยุดลง ในวินาทีนั้น ทั่วทั้งออฟฟิศก็เต็มไปด้วยเสียงหอบหายใจอย่างหนักหน่วงราวกับเพิ่งรอดชีวิตจากหายนะ

ซูฮ่าวปาดเหงื่อบนหน้าผากที่เต็มไปด้วยหยาดเหงื่อเม็ดเล็ก ๆ เสื้อเชิ้ตด้านหลังเปียกโชกจนแนบติดไปกับลำตัว

สภาพของคนอื่น ๆ ในทีมก็ไม่ได้ดูดีไปกว่าเขาสักเท่าไหร่

แต่ละคนนั่งหมดแรงพิงเก้าอี้กันอย่างสะเปะสะปะ ใบหน้าซีดเผือด สายตาเลื่อนลอย เหมือนเพิ่งวิ่งมาราธอนอันยาวนานจบลง

“พระเจ้าช่วย… เหนื่อย… เหนื่อยจะตายอยู่แล้ว…”

“ซี้ด… แม่งโคตรเกร็งเลยว่ะ ผมรู้สึกว่าคอกับบ่าตอนนี้เหมือนโดนเข้าเฝือกไว้เลย แข็งทื่อไปหมด”

“ฉันก็เหมือนกัน… มือยังสั่นไม่หยุดเลย…”

นี่คือประสบการณ์การเทรดที่บ้าคลั่งที่สุด ตื่นเต้นที่สุด และ… เฉียดตายที่สุดในชีวิตการทำงานของพวกเขาอย่างไม่ต้องสงสัย!

ตลอดหลายชั่วโมงที่ผ่านมา สมองของพวกเขาแทบจะว่างเปล่า การกระทำทุกอย่างล้วนขึ้นอยู่กับคำสั่งที่สั้นกระชับและแม่นยำของผู้จัดการซู

เงินทุนหลายสิบล้าน หรือกระทั่งทะลุร้อยล้าน ถูกซื้อขายเข้าออกในชั่วพริบตาด้วยการคลิกนิ้วของพวกเขาราวกับนั่งรถไฟเหาะ

ทุกครั้งที่เสียงฝีเท้าที่ไม่เร่งรีบของผู้จัดการซูเดินเข้ามาใกล้โต๊ะทำงาน พวกเขาก็รู้สึกเหมือนเลือดทั้งตัวจะแข็งตัว ตึงเครียดจนแทบหายใจไม่ออก!

และในวินาทีที่คำสั่งของผู้จัดการดังขึ้น สมองก็ไม่ทันได้ประมวลผลใด ๆ ทุกอย่างอาศัยเพียงความทรงจำของกล้ามเนื้อและสัญชาตญาณดิบในการควบคุม

นิ้วรัวบนคีย์บอร์ดอย่างบ้าคลั่ง กลัวว่าถ้าตัวเองช้าไปแม้เพียง 0.1 วินาที ก็จะพลาดช่วงเวลาที่ดีที่สุดที่ผ่านไปในชั่วพริบตา!

ทุกครั้งที่คลิกเมาส์เพื่อยืนยันการซื้อขาย พวกเขารู้สึกว่าหัวใจตัวเองแทบจะรับแรงกดดันมหาศาลไม่ไหว พร้อมที่จะกระเด้งออกมาจากลำคอได้ทุกเมื่อ!

แรงกดดันแบบนั้น… มันบีบคั้นจนคนเป็นบ้าได้เลยจริง ๆ!

แน่นอนว่าภายใต้สภาวะกดดันและตึงเครียดขั้นสุด ก็มีบางครั้งที่เกิดความผิดพลาดขึ้นแบบหลิวโปบ้าง

แต่โชคดีที่สภาพจิตใจของผู้จัดการซูนั้นนิ่งเป็นหิน เขาไม่เคยหัวเสียกับเรื่องพวกนี้เลย

ทุกครั้งก็ได้แต่พูดเรียบ ๆ ว่า

“ไม่เป็นไร เดี๋ยวหาคืนได้” น้ำเสียงที่สงบนิ่งราวกับเมฆลอยลมนั้น ทำให้ทุกคนผ่อนคลายลงได้นิดหน่อย

แต่… ก็แค่เพียงนิดหน่อยเท่านั้น

“ฉัน… ฉันรู้สึกว่าตัวเองไม่มีแรงเหลือเลยแม้แต่น้อย ตั้งแต่หัวจรดเท้า ร่างกายเหมือนโดนสูบพลังงานออกไปจนเกลี้ยง…”

“นี่มันเป็นผลข้างเคียงจากการที่โดพามีนหลั่งออกมามากเกินไปจนฟินสุดขีด หรือเป็นอาการหมดสภาพจากการที่อะดรีนาลีนพลุ่งพล่านจนขูดรีดพลังงานตัวเองจนหมดตัวกันแน่วะ?”

“จะบอกอะไรให้นะ เมื่อกี๊มีหลายครั้งเลยที่ฉันเกือบจะกดซื้อขายผิดฝั่ง! หัวใจแทบหยุดเต้นไปครึ่งจังหวะ! ตอนนี้ยังรู้สึกเจ็บหน้าอกจี๊ด ๆ อยู่เลย จะหัวใจวายมั้ยเนี่ย…”

ถามว่าเกร็งไหม? เกร็งจนแทบตาย!

แต่ถามว่าเร้าใจไหม? ก็แม่งโคตรเร้าใจเลย!

แต่ทุกคนก็ต้องยอมรับว่า ในชีวิตนี้ พวกเขาก็ไม่เคยได้สัมผัสกับความรู้สึกฟินสุดขีดที่โดพามีนพุ่งขึ้นสมองอย่างเข้มข้นและยาวนานขนาดนี้มาก่อน!

นั่นมันเงิน 250 ล้านเลยนะ!

การได้ใช้เงินทุนมหาศาลขนาดนั้น เล่นเก็งกำไรระยะสั้นสุดขั้วที่เสี่ยงตายและเร้าใจที่สุดในตลาดการเงิน!

ประสบการณ์ครั้งนี้… เอาไปโม้ได้ทั้งชาติ!

จนกระทั่งตอนนี้ที่ตลาดปิดไปหลายนาทีแล้ว นิ้วของหลายคนก็ยังคงสั่นระริกราวกับเจ้าเข้าโดยที่ควบคุมไม่ได้

มันคือผลข้างเคียงของความตื่นเต้นและเหนื่อยล้าที่ผสมปนเปกัน

“เอ่อ… วันนี้… สรุปแล้วเราได้กำไรเท่าไหร่เหรอครับ?” ใครคนหนึ่งถามขึ้นมาอย่างระมัดระวังพร้อมกับหอบหายใจหนัก ๆ ซึ่งเป็นคำถามที่ทุกคนอยากรู้ “ถึง… ถึง 5% มั้ยครับ?”

หลี่ฮุ่ยหลินซึ่งรับหน้าที่รวบรวมข้อมูล จ้องมองตัวเลขสรุปบนหน้าจอ กลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ก่อนจะตอบด้วยคำตอบที่ทำให้ทั้งออฟฟิศตกอยู่ในความเงียบงัน

“5% เหรอ? ใจแคบไปแล้ว… ผลตอบแทนรวมของเราวันนี้… คือ 35%!”

“พรวด—!!” น้ำที่หลิวโปเพิ่งดื่มเข้าไปพุ่งกระฉูดออกมาทันที เขาสำลักจนไออย่างรุนแรง

“ทะ… เท่าไหร่นะ?!”

“ฉันหูฝาดไปรึเปล่า? 35%? แค่ไม่กี่ชั่วโมงเนี่ยนะ?”

“จริงดิ?”

ทั้งออฟฟิศก็ระเบิดความโกลาหลออกมาทันที!