บทที่ 602: สงครามปืนทุกวี่วัน

“...ให้ตายเถอะ สมกับเป็น M-Country เสรีภาพจริงๆ สงครามปืนทุกวี่วันสิน่า”

ตอนที่ซูฮ่าวเห็นข่าวครั้งแรกว่า ซีอีโอของบริษัทประกันภัยขนาดใหญ่แห่งหนึ่งต้องสงสัยว่าถูกยิงกลางวันแสกๆ เพราะข่าวลือเรื่องการปฏิเสธค่าสินไหมทดแทน ในสมองก็ผุดคำบ่นตลาดๆ นี้ขึ้นมา

“ทางฝั่งตำรวจ ดูเหมือนจะไม่ได้ประกาศแรงจูงใจในการก่อเหตุของมือปืนอย่างชัดเจน?”

“ใช่ครับ ท่านประธานซู” หลิวโปที่อยู่ข้างๆ ตอบ “ว่ากันว่าเรื่องนี้มันก็เพราะเรื่องการปฏิเสธค่าสินไหมทดแทนนั่นแหละครับ แต่เรื่องแบบนี้จะเอามาพูดบนโต๊ะได้เหรอครับ? พอพูดออกมา นั่นมันไม่เท่ากับราดน้ำมันเข้ากองไฟเหรอ? ฝั่งตำรวจดูเหมือนจะกลัวว่าจะก่อให้เกิดความวุ่นวายในสังคมที่ใหญ่หลวงกว่านี้ ก็เลยพยายามปิดข่าวมาตลอด ถึงขนาดมีกระแสข่าวบอกว่า พวกเขาอยากจะเบี่ยงเบนคดีไปในทิศทาง ‘ความแค้นส่วนตัว’ น่าเสียดายนะ สมัยนี้ชาวเน็ตน่ะ ไม่ได้หลอกง่ายขนาดนั้นแล้ว”

ครั้งหนึ่ง การควบคุมกระแสมันง่ายดายเหมือนกับการหายใจ