บทที่ 616: เรือโดดเดี่ยวกลางมหาสมุทร

“ให้ตายเถอะ ไอ้หลานชายนี่... คงไม่ได้เป็นบ้าไปแล้วใช่ไหม?”

“ยังจะบ้าได้กว่านี้อีก!” ซูฮุ่ยยิ่งเล่ายิ่งมัน ปากเหมือนกับเทถั่ว “เขายังบอกอีกว่า ฮอลลีวูดทั้งวงการก็คือโรงงานล้างสมองขนาดมหึมาที่สร้างขึ้นมาเพื่อควบคุมจิตใจ และนักการเมืองทางฝั่งตะวันตกทั้งหมด ก็คือหุ่นเชิดที่ถูกองค์กรเงาลึกลับควบคุมอยู่!”

มุมปากของซูฮ่าวกระตุกเล็กน้อย มีลางสังหรณ์ที่ไม่ค่อยจะดีนัก: “ให้ฉันเดานะ ไอ้ ‘องค์กรลึกลับ’ ที่ว่านั่น อย่าบอกนะว่า... คือฟางฮ่วนของเราอีกแล้ว?”

“บิงโก! ยินดีด้วย ตอบถูกแล้ว!” ซูฮุ่ยดีดนิ้ว “ในคำปราศรัย เขาถึงกับระบุชื่อเรียกนาม ไม่รู้ว่าเรียกชื่อพวกเราไปกี่ครั้งต่อกี่ครั้ง บอกว่าฟางฮ่วน อินเวสท์เม้นท์ ก็คือปีศาจที่สวมเสื้อคลุมนางฟ้า ผิวเผินก็ทำบุญไปทั่วโลก แต่ลับหลังกลับทำเรื่องโสมมที่ทำลายอารยธรรมมนุษย์”

ไฟโทสะไร้นามกองหนึ่ง “พรึ่บ” ลุกโชนขึ้นมาจากก้นบึ้งหัวใจของซูฮ่าว