บทที่ 631 : ถีบลงนรกขุมที่สิบแปด

“ที่น่ากลัวที่สุดคือ... รัฐบาลอนุมัติแล้วครับ” เลขาฯ พูดเสียงสั่นเครือ ใบหน้าเหมือนคนกำลังจะไปงานศพตัวเอง “ประธานาธิบดี M-Country ยอมรับรายชื่อของฟางฮ่วนโดยดุษณี พวกเขาแคร์แค่ว่ากระดานหุ้นใหญ่จะรอดไหม ไม่สนหรอกว่าใครจะต้องตายเซ่นสังเวยบ้าง พวกเขาจะลงทุนตามโพยที่ฟางฮ่วนส่งมาแบบเป๊ะๆ ทุกตัวอักษร”

“แล้วฉันล่ะ? หือ? ให้ฉันนั่งรอความตายงั้นเหรอ? ให้ฉันนอนเฉยๆ ให้พวกมันแล่เนื้อเถือหนังรึไง?!”

ดวงตาของสมาค์แดงก่ำราวกับสัตว์ป่าจนตรอก “นี่มันคือผลงานทั้งชีวิตของฉันนะโว้ย! โครงการดาวอังคารของฉัน! อนาคตของมนุษยชาตินะ! ไอ้แซ่ซูคนนั้น มันคิดจะทำลายทุกอย่างของฉันทิ้งงั้นเหรอ?!”

เขาไม่ยินยอม เขาอยากจะขัดขืน อยากจะทวีตด่ากราด อยากจะสู้จนตัวตาย แต่ความเป็นจริงได้ตบหน้าเขาฉาดใหญ่จนหน้าหัน

“ท่านประธานครับ การที่เราได้รับข่าวนี้... แปลว่าทางธนาคารเองก็รู้ข่าวนี้แล้วเหมือนกัน เมื่อกี้ก่อนผมจะเดินเข้ามา... โกลด์แมน, มอร์แกน, ซิตี้แบงก์... โทรมาสายแทบไหม้แล้วครับ”