บทที่ 640 : บุปผาในคันฉ่อง จันทร์เพ็ญในนที

ภายในห้องพักผู้ป่วยพิเศษระดับ VVIP กลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อจางๆ ถูกกลบจนมิดด้วยกลิ่นหอมอ่อนๆ ของกล้วยไม้ราคาแพงระยับ

“ท่านประธานซูครับ ร่างกายยังฟิตปั๋งดีอยู่ไหมครับ?”

“อื้ม ฟิตเปรี๊ยะเลยล่ะ ถ้าไม่นับว่าโดนขังเป็นนักโทษอยู่ในนี้ ชีวิตก็ถือว่าดีจนหาที่ติไม่ได้แล้ว”

ซูฮ่าวนั่งพิงหัวเตียงที่หรูหราเกินความจำเป็น พลางเขี่ยแท็บเล็ตในมือเล่นด้วยความเบื่อหน่าย

เหลียงไห่หยวนยืนอยู่ข้างเตียง พยายามกลั้นขำจนหน้าแดง บนใบหน้าเขียนคำว่า 'ผมก็ช่วยอะไรไม่ได้ครับเจ้านาย' ตัวเบ้อเริ่ม