บทที่ 647 : สายตาของ "เทพเจ้า" ที่มองลงมายัง "มนุษย์"

“น่าเบื่อชะมัด บรรยากาศหดหู่ยังกับมาร่วมงานศพ” ซูฮ่าวขมวดคิ้ว

“หือ?”

“อากาศที่นี่มันเหม็นเน่าฉุนจมูก... มันเต็มไปด้วยกลิ่นสาบของ พวกขี้แพ้ที่ไม่ยอมรับความจริง”

ซูฮ่าวปัดฝุ่นที่มองไม่เห็นบนแขนเสื้อ “พี่หวง เราชิ่งกันเถอะ มาโชว์หน้าแค่นี้ก็ถือว่าให้เกียรติมากพอแล้ว”

“ไปเลยเหรอ? ไม่อยู่เยาะเย้ย... เอ้ย ไม่อยู่แลกเปลี่ยนความเห็นกันหน่อยเหรอ?”