ตอนที่ 66
บทที่ 66 รีดจนแห้งแม้กระทั่งทะเลทรายซาฮารา!
minibunny · 5,574 ตัวอักษร
เนื้อหาของการประชุมที่ตามมา ไม่ได้มีโอกาสในการเทรดที่ดีอะไรเลย
เพราะตลาดยังคงดูนิ่งสนิท อัตราความผันผวนก็ต่ำมากเหมือนกับเต่าที่กำลังคลาน และก็ไม่มีใครรู้ว่าสถานการณ์ที่เลวร้ายนี้จะดำเนินต่อไปอีกนานแค่ไหน
พนักงานใหม่ก็พยายามอย่างเต็มที่ ค้นคว้าข้อมูลต่าง ๆ แล้วก็พูดคุยกันเพื่อแสดงความคิดเห็น
แต่พูดตามตรง ระดับของพวกเขาก็ยังคงธรรมดา
ไม่มีอะไรที่ผิดพลาด แต่ก็ไม่มีอะไรที่น่าประทับใจ
อย่างไรก็ตาม ก็เห็นได้ชัดว่าพวกเขากำลังพยายามอย่างเต็มที่ เพื่อที่จะแสดงผลงานให้ผู้นำคนใหม่ได้เห็น และก็ต้องการที่จะมีส่วนร่วมกับทีม
“ถ้าอย่างนั้นทุกคน อุ่นเครื่องเสร็จแล้ว ก็เริ่มทำงานกันเลย!”
เมื่อการประชุมสิ้นสุดลง ซูฮ่าวก็ออกคำสั่งอย่างเด็ดขาด และการต่อสู้ที่เต็มไปด้วยความวุ่นวายก็เริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการ!
อย่างไรก็ตาม เมื่อทุกคนกลับมาที่โต๊ะทำงานของตัวเองและเปิดโปรแกรมการเทรดขึ้นมา ทุกคนก็อึ้งไปเลย
หน้าจอการเทรดที่อยู่ตรงหน้า แตกต่างจากที่พวกเขาเคยทำในตลาด A-share อย่างสิ้นเชิง
หน้าจอการเทรดเงินตราต่างประเทศเต็มไปด้วยกราฟ ข้อมูล และปุ่มที่ไม่คุ้นเคยต่าง ๆ ที่ทำให้คนตาลาย
นี่คือโรงฆ่าสัตว์ทางการเงินที่ทำงานตลอด 24 ชั่วโมง มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลก มีสภาพคล่องมากที่สุด และได้ชื่อว่าเป็น “เครื่องยนต์ที่ไม่มีวันหยุด”!
เงินจำนวนมหาศาลห้าพันล้านหยวนที่ถูกโยนลงไปในมหาสมุทรที่ลึกจนกู่ไม่กลับนี้ ถึงแม้ว่าจะสามารถสร้างคลื่นได้ แต่ก็ไม่สามารถสร้างพายุขนาดใหญ่ได้
ปัญหาที่แท้จริงก็คืออัตราความผันผวนของตลาดนี้ปกติก็ต่ำอยู่แล้ว แต่ในช่วงเวลาพิเศษที่เศรษฐกิจโลกซบเซาแบบนี้ มันก็ยิ่งต่ำจนน่าตกใจ!
แน่นอนว่าเงินต้นห้าพันล้านหยวนก็อยู่ที่นั่นแล้ว ต่อให้ทำกำไรได้แค่ 1% ก็เป็นกำไรห้าสิบล้านหยวนแล้ว!
ระดับการทำเงินแบบนี้แตกต่างจากเมื่อก่อนมาก แค่คิดก็ทำให้หัวใจเต้นเร็วแล้ว!
แต่ในทางกลับกัน ถ้าหากโชคร้าย ขาดทุนไป 1% ก็เท่ากับว่าเงินห้าสิบล้านหยวนก็หายไปโดยที่ไม่มีใครได้ยินเสียงอะไรเลย!
ในทุก ๆ วินาทีที่อาจจะทำให้คฤหาสน์ทั้งหลังหายไป การทำให้หัวใจเต้นเร็วแบบนี้
ทำให้พวก “พนักงานใหม่” ที่เพิ่งเข้ามาก็รู้สึกว่าฝ่ามือมีเหงื่อเย็น ๆ ออกมา และขาสั่น!
“พี่ฮุ่ยหลิน” เสียงของซูฮ่าวก็ดังขึ้นมาอย่างกะทันหัน ชัดเจนและสงบ ทำลายความเงียบในออฟฟิศลง
“พี่ฮุ่ยหลิน เปิดสถานะซื้อดอลลาร์ก่อนนะครับ จำนวนเงิน… ประมาณหนึ่งพันล้าน!”
“อ๊ะ? โอ๊ะ! ได้ค่ะ! ท่านผู้อำนวยการ!”
หลี่ฮุ่ยหลินก็สะดุ้งเล็กน้อย นิ้วของเธอเกือบจะพลาดแล้วก็ทำเมาส์หลุดมือไป เธอก็เริ่มทำงานอย่างรีบร้อน
ไม่ต้องมีช่วงเวลาให้ปรับตัวหรือหยุดพักเลย คำสั่งของซูฮ่าวก็มาอย่างรวดเร็วเหมือนกับปืนกลแล้ว
โดยเริ่มจากหลี่ฮุ่ยหลิน คนอื่น ๆ ก็ได้รับคำสั่งเช่นกัน ซูฮ่าวก็สั่งให้ลูกน้องของเขาลงทุนเงินจำนวนหนึ่งในสกุลเงินต่าง ๆ ที่พวกเขารับผิดชอบ
‘การกระทำแบบนี้… ท่านผู้อำนวยการตั้งใจที่จะ… ถือสถานะไว้ แล้วก็รอให้ราคาเพิ่มขึ้นเหรอ?’ หลี่ฮุ่ยหลินก็บ่นในใจ
ไม่ใช่! ไม่น่าจะเป็นไปได้!
จากความเข้าใจของเธอที่มีต่อซูฮ่าวแล้ว เขาจะไม่มีทางที่จะถือสถานะไว้นานขนาดนี้อย่างแน่นอน!
สไตล์ของเขาคือ เร็ว แม่นยำ และโหดเหี้ยม!
และก็เป็นไปตามที่คาด!
“พี่ฮุ่ยหลิน ขายทิ้งให้หมดเลย!”
หลังจากนั้นไม่นาน เสียงที่ดูไร้อารมณ์ของซูฮ่าวก็ดังขึ้นมาอีกครั้ง
“ได้ค่ะ! ท่านผู้อำนวยการ!”
ในออฟฟิศของ “แผนกการลงทุนเชิงกลยุทธ์พิเศษ” ก็มีภาพที่ดูแปลก ๆ และมีประสิทธิภาพเกิดขึ้นในขณะนี้
นอกจากเสียงที่สงบจนเกือบจะเย็นชาของซูฮ่าวแล้ว ก็มีแต่เสียงของพนักงานที่ตอบรับอย่างพร้อมเพรียงกันว่า
“ครับ!” “เข้าใจครับ!” “ได้รับคำสั่งแล้ว!”
นอกจากนี้แล้วก็ไม่มีเสียงอื่นอีกเลย
“…”
เวลาผ่านไปทีละนาที ไม่รู้ว่าผ่านไปนานแค่ไหนแล้ว
ถึงแม้ว่าเครื่องปรับอากาศในออฟฟิศจะเปิดอยู่ตลอดเวลาและมีลมเย็นพัดผ่าน
แต่เหงื่อบนหัวของทุกคนก็ยังคงไหลออกมาไม่หยุด เสื้อที่ด้านหลังของพวกเขาก็เปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อแล้ว
ทุกคนก็เครียดกันมาก สายตาทั้งหมดก็จับจ้องไปที่เสียงของซูฮ่าวที่เหมือนกับกำลังจะมาเอาชีวิต
การกระทำในครั้งนี้… กำไรหรือขาดทุน?
กำไร… ประมาณเท่าไหร่? แล้วขาดทุนล่ะเท่าไหร่?
แน่นอนว่าในฐานะ “คนทำงาน” พวกเขาไม่สามารถรู้สถานการณ์ที่แท้จริงได้
แต่มีสิ่งหนึ่งที่ทุกคนเห็นได้อย่างชัดเจน—
ผู้อำนวยการซูของพวกเขากำลังทำสิ่งต่าง ๆ ในตลาดที่ดูเหมือนไม่มีอะไรเลย…
กำลังรีดน้ำหยดสุดท้ายออกมาจากฟองน้ำที่แห้งแล้ว!
ใช่แล้ว! กำลังรีด!
กำลังหาเงินจากสิ่งที่เล็กน้อย!
กำลังบีบน้ำออกมาจากก้อนหิน!
แถมยังทำใน “ตลาดซอมบี้” ที่ไม่มีความผันผวนเลยอีกด้วย!
นี่มันเหมือนกับการเป็นศัตรูกับตลาดทั้งหมด!
เป็นการท้าทายสวรรค์!!
“อ๊ะ! ทุกคนครับ!”
จู่ ๆ ประตูออฟฟิศก็ถูกเปิดออก
สิบคนใหม่ที่ซูฮ่าวเคยพูดถึงว่าจะมา
“ทำงานตอนกลางคืน” ก็เดินเข้ามาด้วยสีหน้าที่งุนงง เหมือนกับพระถังซัมจั๋งที่หลงทางเข้าไปในถ้ำแมงมุม
ซูฮ่าวเห็นพวกเขาแล้วก็ยิ้มอย่างสดใส และทักทายอย่างกระตือรือร้น
“โอ้! ทุกคนมาแล้วเหรอ? รีบเข้ามา!”
“เร็วเข้า ไปหาที่นั่งแล้วเตรียมพร้อมทำงานต่อ!”
“ส่วนคนอื่น ๆ…”
เขาหยุดไปครู่หนึ่ง แล้วก็เปลี่ยนเรื่องพูด สายตาของเขาก็กวาดไปมอง
“คนทำงาน” ที่ทำงานมาหลายชั่วโมงแล้ว และตอนนี้ก็ดูเหนื่อยล้าจนมีรอยคล้ำใต้ตาเหมือนถูกดูดพลังงานไปจนหมด
“…เตรียมตัวเลิกงานได้แล้วครับ! วันนี้ทุกคนทำงานหนักและทำได้ดีมาก กลับไปพักผ่อนให้เต็มที่ พรุ่งนี้ค่อยมาทำงานต่อ!”
“อ๊ะ… ได้ครับ! ท่านผู้อำนวยการซู!”
สมาชิกในทีมที่ทำงานตั้งแต่เช้าก็เหมือนกับได้รับอิสรภาพ แต่ละคนก็ลากร่างกายที่ถูกดูดจนหมดแล้ว แล้วก็เหลือบมองไปที่คนใหม่ทั้งสิบคนด้วยสายตาที่ซับซ้อน และก็เก็บของอย่างเงียบ ๆ
คนใหม่ทั้งสิบคนก็มองไปที่ทีมที่ดูเหนื่อยล้าและเหมือนเพิ่งกลับมาจากสงครามในอิรัก
ทุกคนก็ทำหน้าเหมือนกับ “คนแก่ในรถไฟที่กำลังดูโทรศัพท์มือถือ” และก็เต็มไปด้วยความสับสน
แต่คนในทีมที่ทำงานตั้งแต่เช้าก็รู้ดีว่าพวกนี้จะต้องเข้าใจในไม่ช้า
ในสมองของหลี่ฮุ่ยหลินก็ “หึ่ง” และก็มีสายฟ้าผ่าลงมา! เธอเข้าใจแล้ว!
‘ที่ให้สิบคนนี้มาทำงานกลางคืน ก็เพราะตั้งใจให้พวกเราทำงานตลอด 24 ชั่วโมง!’
‘นี่ไม่ใช่การรีดน้ำออกจากฟองน้ำแล้ว แต่เป็นการรีดจนแห้งแม้กระทั่งทะเลทรายซาฮาราเลย!’
นี่ไม่ใช่ “แผนกการลงทุนเชิงกลยุทธ์พิเศษ” แล้ว?
นี่มัน “ค่ายฝึกซ้อมมนุษย์ขั้นสูงสุด” ชัด ๆ!
ความคิดหนึ่งก็ผุดขึ้นมาในใจของหลี่ฮุ่ยหลินอย่างเงียบ ๆ
‘แล้ว… ท่านผู้อำนวยการซูเองล่ะ? เขาจะพักผ่อนเมื่อไหร่?’
เธอเหลือบมองซูฮ่าวที่อยู่ไม่ไกลนัก
สมาชิกในทีมที่ทำงานตั้งแต่เช้าส่วนใหญ่ก็ดูเหมือนวิญญาณหลุดออกจากร่างไปแล้ว
แต่…
บนใบหน้าที่ดูหนุ่มมาก ๆ ของซูฮ่าวกลับไม่มีความรู้สึกเหนื่อยล้าเลยแม้แต่น้อย แต่ดวงตาของเขากลับดูมีชีวิตชีวาและส่องประกายด้วยแสงที่เกือบจะบ้าคลั่ง!
มุมปากของเขาถึงกับมีรอยยิ้มจาง ๆ ติดอยู่ และทั้งตัวของเขาก็มีพลังงานที่อธิบายไม่ได้อยู่เต็มไปหมด!
เหมือนกับฉลามที่ได้กลิ่นเลือด และในที่สุดก็มาถึงเวลาที่จะได้กินอย่างเต็มที่แล้ว!
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น