บทที่ 680 : ตอนพิเศษ 31

นัยน์ตาของซูอวิ๋นทอแสงลึกลับเยือกเย็น ราวกับสายตาของฟาโรห์อียิปต์โบราณที่จ้องมองเครื่องสังเวย เขากวาดมองฝูงชนที่ยืนเบียดเสียดกันมืดฟ้ามัวดินอยู่เบื้องล่างอย่างช้าๆ

"ทุกท่าน ผมรู้ดีว่าช่วงเวลาที่ผ่านมา โลกภายนอกได้เกิดความเปลี่ยนแปลงที่เหลือเชื่อขึ้นมากมาย สิ่งนี้ทำให้จิตใจของทุกท่านที่นั่งอยู่ที่นี่ในขณะนี้ กำลังปั่นป่วนว้าวุ่น เหมือนกับคลื่นเสียงที่กำลังเดือดพล่านอยู่ในโถงแห่งนี้"

เขาเชิดคางขึ้นเล็กน้อย น้ำเสียงนั้นราบเรียบถึงขีดสุด ทว่ากลับแฝงไว้ด้วยความน่าเกรงขามอันน่าสะพรึงกลัวที่อยู่เหนือผู้คน จนทำให้ไม่กล้าแม้แต่จะคิดต่อต้าน

ทันทีที่คำพูดนี้หลุดออกไป มันก็ราวกับมีมือขนาดยักษ์ที่มองไม่เห็น บีบคอทุกคนเอาไว้แน่น และกดทับเสียงวิพากษ์วิจารณ์ของทั้งงานลงในพริบตา

"โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เหตุการณ์การเสียชีวิตอย่างเป็นปริศนาที่เกิดขึ้นบ่อยครั้งทั่วโลกในระยะนี้ ซึ่งแม้แต่ตำรวจเองก็ยังหมดหนทาง คงจะทำให้ทุกท่านที่นั่งอยู่ที่นี่กินไม่ได้นอนไม่หลับ และตกอยู่ในความหวาดผวาอย่างถึงที่สุดเลยใช่ไหมครับ?"