บทที่ 183: คนผูกปม... ก็ต้องเป็นคนแก้ปม

ฉู่ต้าเหวยเห็นโจวอี้กำลังโทรศัพท์ ครอบครัวของกัวตงหลิน, หลิวฮุ่ยเซียง และกัวซีเหวยก็เห็นโจวอี้กำลังโทรศัพท์ หยางหนีกับชายวัยกลางคนคนนั้นก็เห็นโจวอี้กำลังโทรศัพท์เช่นกัน แต่มีเพียงท่านผู้กำกับฉู่คนเดียวเท่านั้นที่ได้ยินเนื้อหาในโทรศัพท์ของโจวอี้

ญาติถูกจับเข้าสถานีตำรวจ... อันดับแรกก็ต้องหาเส้นสายเพื่อหาทางแก้ไข... นี่เป็นเรื่องธรรมดาของมนุษย์ แต่ว่า... ที่นี่คือเจียงหนาน... ไม่ใช่เหลียวตง เนื่องจากยอดนักสืบสาวเจียงฮุ่ยเจินถูกผู้กำกับการสถานีตำรวจเมืองหยางเฉิงโจวอี้ขับไล่... สื่อข่าวของมณฑลเหลียวตงประโคมข่าวคดีที่ตัดสินผิดพลาดของสองพ่อลูกตระกูลจ้าวอย่างครึกโครม... บวกกับทนายความจากสำนักงานกฎหมายหรูอี้แห่งเหลียวหยางในฐานะตัวแทนชนะคดี... สามเรื่องนี้ทำให้ทั้งระบบการเมืองและกฎหมายของเจียงหนานเสียหน้า... โดยทั่วไปจึงมีความรู้สึกเป็นศัตรูและไม่พอใจต่อมณฑลเหลียวตง

เพราะฉะนั้น... เขาไม่เชื่อจริงๆ ว่าโทรศัพท์สายนี้จะส่งผลอะไรได้ หรือจะพูดอีกอย่างก็คือ... เขาไม่เชื่อว่าอีกฝ่ายจะมีพลังอำนาจอะไรมากมาย! ก็ยังคงเป็นประโยคเดิม... ต่อให้ท่านผู้กำกับโจวคนนั้นจะมาด้วยตัวเอง... ก็ยังใช้การไม่ได้

“นี่จะทำยังไงดีล่ะ?” หลิวฮุ่ยเซียงมองลูกชายคนโตที่ถูกใส่กุญแจมืออยู่ในห้อง... เจ็บใจจนน้ำตาไหล

“ไม่เป็นไรน่า... โจวอี้กำลังโทรศัพท์อยู่” ในใจของคุณครูกัวอันที่จริงก็ไม่มีความมั่นใจ... แต่ก็ยังคงตบหลังพี่สะใภ้เบาๆ ปลอบใจ ทางฝั่งกัวตงหลินก็ได้โทรไปหลายสายแล้ว... แต่เขากับน้องสาวก็เป็นแค่ครูมัธยมธรรมดาคนหนึ่ง... และยังเป็นครูสอนวิชาการเมือง... เส้นสายก็มีจำกัดจริงๆ ส่วนหลิวฮุ่ยเซียง... ตัวเองก็เปิดร้านขายของชำ... ยิ่งไม่ต้องพูดถึง