บทที่ 194: สวรรค์เข้าข้างข้าโดยแท้!

เซี่ยหมิงเยว่พลันชะงักไป... แปลกจริง... ทำไมเธอถึงได้คิดเรื่องพวกนี้... ความคิดแบบนี้มันไม่สอดคล้องกับคาแรคเตอร์ของเธอเลยนี่นา เธอตั้งสติ... เปิดเอกสาร... แล้วก็ลงมือพิมพ์นิยายต่อจากตอนที่แล้วอย่างขยันขันแข็ง—‘ข้าพเจ้าจำต้องยอมสยบต่อความองอาจและแข็งแกร่งของเขา... หยาดน้ำตาไหลรินไม่หยุด... เปียกชุ่มเตียงที่ส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าด...’

ตงซานวิลล่า เจี่ยนซูเยว่กับเถียนเถียนหลังจากได้เห็นการอัปเดตของ ‘ใต้หล้าฟ้าเดียวกัน’ แล้ว... ก็อดไม่ได้ที่จะจมอยู่ในความคิด นี่คือนิยายที่โด่งดังมากในช่วงนี้เรื่องหนึ่ง... พระเอกชื่อ ‘โจวอี้’... เป็นตำรวจ... นางเอกชื่อ ‘เหลิ่งเยว่ (จันทราเย็นชา)... เป็นทนายความ’... ด้วยสำนวนการเขียนที่ยอดเยี่ยม... เนื้อเรื่องที่น่าตื่นเต้น... จึงได้รับความนิยมอย่างสูงจากทุกคน

“เพราะฉะนั้น... ไม่ใช่เธอที่เขียนเหรอ?” ท่านนักข่าวเถียนมองเพื่อนรักของตัวเองด้วยสายตาที่สงสัย

“ฉันก็หวังว่าจะเป็นฉันที่เขียน!” ท่านทนายเจี่ยนตอบด้วยใบหน้าที่ไร้อารมณ์ เธอรู้สึกว่าบนหัวของตัวเองมีหญ้าสีเขียวกำลังงอกขึ้นมา... แต่ที่น่าโมโหคือ... ชื่อ ‘เหลิ่งเยว่’ และอาชีพนี้... ทำให้เธอเกิดความรู้สึกอินตามอย่างที่ไม่ควรจะเกิด มิน่าล่ะเถียนเถียนถึงได้สงสัย... เพราะมันเหมือนเกินไป!

“ในเมื่อไม่ใช่เธอที่เขียน... งั้นฉันก็วางใจแล้ว! ช่างไม่ได้เรื่องจริงๆ... ฉันต้องขอวิพากษ์วิจารณ์อย่างรุนแรงหน่อย...” ท่านนักข่าวเถียนแสดงท่าทีของตัวเองอย่างเที่ยงธรรม