บทที่ 204: เมฆดำกดทับเมือง... เมืองพร้อมจะทลาย!

ท่านรองผู้กำกับจิ่งคือหนอนบ่อนไส้! นี่คือความจริงที่น่าเหลือเชื่อ... แต่ก็ต้องเชื่อ! เพราะอีกฝ่ายไม่เพียงแต่จะถูกจับได้คาหนังคาเขา... และหลักฐานก็หนักแน่นดั่งภูเขา!

และในตอนนั้นเอง... อู๋เฉิงที่อยู่ในสภาพสิ้นหวังก็ได้ทำการกระทำหนึ่งที่ทั้งสมเหตุสมผลแต่ก็ถูกกำหนดไว้แล้วว่าต้องไร้ผล... เขาหันหลังกลับอย่างรวดเร็วแล้ววิ่งหนีออกจากห้องประชุมอย่างบ้าคลั่ง จี๋เฟิงหนิงกำลังจะไล่ตาม... ก็ถูกโจวอี้ห้ามไว้

จากนั้น... โถงทางเดินก็ดังเสียงของหนักตกกระแทกดัง ตุ้บ และเสียงตะโกนอย่างบ้าคลั่ง—“ปล่อยฉัน! ปล่อยฉัน!” รวมถึงจี๋เฟิงหนิง... ในใจของทุกคนก็สั่นสะท้านอีกครั้ง ตอนนี้พวกเขาสามารถยืนยันได้อย่างสมบูรณ์แล้วว่า... ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นในปัจจุบันล้วนอยู่ในความคาดหมายและการควบคุมของท่านผู้กองโจว... สิ่งที่พวกเขาได้เห็นในวันนี้... คือละครฉากเด็ด ‘ล่อเสือออกจากถ้ำ’ บวกกับ ‘จับเต่าในไห’!

“ทำไมถึงสงสัยผม?” จิ่งเซียนเฟิงมองท่านผู้กองโจวด้วยสายตาที่ว่า ‘ข้าอยากจะตายอย่างกระจ่าง’... แล้วถามด้วยน้ำเสียงแหบแห้ง ถ้าหากไม่ได้เกิดความสงสัยในตัวเขาอย่างรุนแรงแต่เนิ่นๆ... ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะมองทะลุแผนฉุกเฉินชุดนี้ของเขา... เขาถามตัวเองแล้วว่า... ตั้งแต่ที่ได้สัมผัสกับโจวอี้จนถึงวันนี้... เขาไม่ได้เผยช่องโหว่ต่อหน้าอีกฝ่ายเลยแม้แต่ครึ่งเดียว นอกจากว่าอีกฝ่ายจะมีความสามารถในการหยั่งรู้ฟ้าดิน... หรือไม่ก็มีดวงตาไฟประกายทอง... มองแวบเดียวก็รู้ว่าเขาเป็นคนทรยศ... มิฉะนั้นอีกฝ่ายเพิ่งจะเข้ารับตำแหน่งได้ไม่ถึงเดือน... อาศัยอะไรถึงได้มาสงสัยแต่เขาคนเดียว?

“นายเจี่ยงคนนั้นบอกว่า... ในสถานีมีหนอนบ่อนไส้ที่คอยส่งข่าวให้จ้าวเซวียนเหวิน... แซ่จิ่ง” ประโยคเดียวของท่านผู้กองโจว... ก็ทำให้จิ่งเซียนเฟิงรู้สึกว่าตัวเองตายได้อย่างสมเหตุสมผลและไม่มีที่ติ...