บทที่ 209: หากต้องการจะจัดการคนคนหนึ่ง... ต้องแบ่งเป็นกี่ขั้นตอน?

คำสารภาพแบบนอนมาของเจี่ยงซิน ได้จุดชนวนปรากฏการณ์โดมิโนในทันที... เจิ้งซุ่นต๋ากับหลิวสี่ตงภายใต้การสอบสวนของเจ้าหน้าที่สืบสวนคดีอาญา ก็ได้ทยอยกันสารภาพข้อเท็จจริงทางอาญาที่รับคำสั่งจากจ้าวเซวียนเหวินให้วางเพลิงฆ่าคน

มีเพียงจ้าวเซวียนเหวินคนเดียวที่เลือกจะยืนหยัดขัดขืน... ไม่ว่าจี๋เฟิงหนิงจะถามอะไร... ก็ใช้ความเงียบต่อต้าน ในใจของเขายึดมั่นในความเชื่อหนึ่งมาโดยตลอด... นั่นก็คือพ่อของเขาจ้าวหย่งปินจะต้องหาทางช่วยเขาได้อย่างแน่นอน ต่อให้ไอ้แก่ไม่รู้จักตายจะไม่เห็นแก่ความสัมพันธ์พ่อลูก... ก็ต้องพิจารณาถึงผลกระทบที่กลุ่มบริษัทจ้าวจะได้รับ... หากเขาถูกตัดสินว่ามีความผิด! ขอเพียงแค่เขายืนหยัดไว้... ทุกอย่างก็ยังมีความหวัง... ถ้าหากเขาสารภาพ... นั่นก็คือจบสิ้นโดยสมบูรณ์!

และสำหรับการดื้อรั้นขัดขืนของจ้าวเซวียนเหวิน... จี๋เฟิงหนิงก็ค่อนข้างจะปวดหัว... เพราะในมือของพวกเขาขาดหลักฐานโดยตรงที่บ่งชี้ว่าจ้าวเซวียนเหวินเป็นผู้บงการวางเพลิงฆ่าคน เพียงแค่คำให้การของเจี่ยงซิน, เจิ้งซุ่นต๋า และหลิวไห่ตงสามคน... ยังไม่เพียงพอที่จะตัดสินความผิดของจ้าวเซวียนเหวินได้โดยตรง ต้องบอกเลยว่า... ในด้านนี้... จ้าวเซวียนเหวินระมัดระวังอย่างยิ่ง... แม้แต่เบอร์โทรศัพท์ที่ใช้ติดต่อกับเจี่ยงซินและคนอื่นๆ... ก็เป็นซิมการ์ดนิรนาม... ค่าตอบแทนที่จ่ายในตอนแรก... ก็ล้วนแต่เป็นเงินสด

เมื่อเผชิญหน้ากับสถานการณ์เช่นนี้... ความคิดแรกที่ผุดขึ้นในใจของหัวหน้าหน่วยจี๋ก็คือ... ยามมีปัญหาตัดสินใจไม่ได้ให้ถามท่านผู้กองโจว... ตั้งแต่ที่ท่านผู้กองโจวมารับตำแหน่ง... เขาผู้เป็นตำรวจสืบสวนเก่าแก่ที่ทำงานมาสิบกว่าปีก็ไม่อยากจะพยายามแล้วทำยังไงดี? เขาและลูกน้องตำรวจสืบสวนของเขาไม่อยากจะบูชาตัวบุคคลจริงๆ แต่ ‘ทุกการตัดสินใจที่ท่านผู้กองโจวทำล้วนแต่ถูกต้อง’ ข้อนี้... ก็ถูกพิสูจน์โดยข้อเท็จจริงทีละเรื่องๆ... มันช่างหอมหวานจริงๆ

ในห้องทำงาน... โจวอี้กำลังคุยโทรศัพท์อยู่กับจ้าวชิวสุ่ย “เธอนี่มันเก่งจริงๆนะ... ท่านผู้กองโจวผู้ยิ่งใหญ่... จ้าวเซวียนเหวินเพิ่งจะถูกปล่อยตัวไปได้ไม่กี่วัน... ก็ถูกเธอจับกลับเข้าไปอีกแล้ว... ดูท่าทาง... กระดาษโน้ตที่ฉันให้เธอไป... คงจะไม่มีประโยชน์แล้วสินะ!” จ้าวชิวสุ่ยเอนกายพิงโซฟา... ขาเรียวยาวสองข้างพาดอยู่บนโต๊ะน้ำชาอย่างเป็นธรรมชาติ