บทที่ 262: ถ้าแกแน่จริงก็ลองดู!

กัวซีเหวยเป็นคนที่รู้จักประเมินสถานการณ์ และเก่งกาจในการควบคุมจังหวะ!

เขารู้ว่าเรื่องอะไรสามารถพูดกับลูกพี่ลูกน้องได้ และเรื่องอะไรที่แม้แต่จะอ้าปากก็ยังไม่ได้ อย่างเช่น เรื่องที่พี่ใหญ่กัวอู่สิงถูกจับกุมเนื่องจากมั่วสุมเสพยาและมั่วเซ็กส์ เขาได้ห้ามพ่อแม่ไม่ให้โทรหาลูกพี่ลูกน้องโจวอี้อย่างเด็ดขาด

ไม่ใช่ว่าเขาใจดำ แต่เป็นเพราะการกระทำของกัวอู่สิงในช่วงที่ผ่านมา เขาได้เตือนและเกลี้ยกล่อมซ้ำแล้วซ้ำเล่า แต่ก็ไม่สามารถหยุดยั้งพี่ใหญ่ที่ถูกผีเข้าสิงและดื้อรั้นไม่ยอมกลับใจ... ที่กำลังเดินบนเส้นทางแห่งความตายไกลออกไปเรื่อยๆ ได้เลย

ถ้าไม่โทรไป... ลูกพี่ลูกน้องอาจจะยังเห็นแก่ความสัมพันธ์ฉันญาติแล้วจัดการสถานเบา แต่เมื่อไหร่ที่โทรไป... ต่อให้ลูกพี่ลูกน้องจะปล่อยคนออกมา อนาคตเกรงว่าจะแม้แต่ญาติก็ยังเป็นไม่ได้! เรื่องของบ้านตัวเองยังเป็นเช่นนี้ เรื่องของบ้านภรรยายิ่งไม่ต้องพูดถึง! เขาไม่มีทางที่จะไปส่งสารให้คนอื่น ในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อที่ลูกพี่ลูกน้องกำลังโมโหอยู่!

เมื่อได้ฟังเหตุผลในการปฏิเสธของกัวซีเหวย เฝิงมั่วโม่กับพ่อแม่ของนางต่างก็พยักหน้าแสดงความเข้าใจ เพราะการส่งสารไปแล้วทำให้ท่านผู้กำกับโจวโกรธ นั่นคือสิ่งที่คนโง่เท่านั้นที่จะทำ... และพวกเขาไม่ใช่คนโง่!