บทที่ 264: พวกเธอไปนอนก่อนเถอะ... ไม่ต้องรอฉัน!

อันที่จริงแล้ว โจวอี้ไม่ได้พอใจในตัวมู่จวิ้นเจี๋ย หัวหน้าหน่วยป้องกันและปราบปรามเท่าไหร่นัก

ไม่มีการเปรียบเทียบก็ไม่มีการทำร้าย... เมื่อเทียบกับสองขุนพลคู่ใจอย่างซ่าวหมิงเป่าและไช่เสี่ยวโปที่อยู่ไกลถึงหยางเฉิงแล้ว... จวิ้นเจี๋ยคนนี้ก็ด้อยกว่ามาก! เพียงแต่ว่า... เวลาที่เขายืมตัวมามีเพียงหนึ่งปี... และเมื่อดูแล้วก็ผ่านไปครึ่งปีแล้ว... ไม่จำเป็นต้องไปวุ่นวายให้ซ่าวกับไช่สองคนมาอีก อย่างน้อยในปัจจุบัน... มู่จวิ้นเจี๋ยก็ยังพอจะใช้งานได้!

มู่จวิ้นเจี๋ยไม่รู้คำประเมินของผู้กำกับที่มีต่อเขา... ที่ว่า ‘พอจะใช้งานได้’... เขาผู้ซึ่งอยากจะก้าวหน้าอย่างสุดใจ... ตอนรุ่งสางก็ได้ร่วมกับหวังกัง รองหัวหน้าหน่วยปราบปรามยาเสพติด... สอบสวนอ้ายหลิน ‘ตัวแทนจำหน่ายขายส่ง’ ของกลุ่มค้ายาเสพติดในเมืองฉางเทียน หลังจากที่ยืนยันว่าเธอมีส่วนต้องสงสัยครั้งใหญ่แล้ว... หน่วยป้องกันและปราบปรามก็ได้ส่งมอบตัวเธอให้แก่หน่วยสืบสวนคดีอาญาและหน่วยปราบปรามยาเสพติด

นับจากนี้เป็นต้นไป... นี่ก็ไม่ใช่คดีความมั่นคงทั่วไปอีกต่อไป... แต่เป็นคดีอาญาสำคัญที่เกี่ยวกับการลักลอบและค้ายาเสพติด

หัวหน้าหน่วยสืบสวนคดีอาญาสิงจ้าเจียกับรองหัวหน้าหน่วยปราบปรามยาเสพติดจางอิ๋นได้ทำการสอบสวนอ้ายหลินด้วยตัวเอง... และได้รับข้อมูลสำคัญจากปากของอีกฝ่าย—ประมาณวันที่ 5 พฤษภาคม... หัวหน้าของกลุ่มลักลอบขนยาเสพติด... อาจจะคุ้มกัน ‘ของ’ ล็อตหนึ่งมาถึงฉางเทียนด้วยตัวเอง... ถึงตอนนั้น ‘ตัวแทนจำหน่ายขายส่ง’ ระดับหนึ่งในมณฑลจะเดินทางไปเจรจาซื้อขายและรับของ