บทที่ 286: ผู้กำกับการสถานีตำรวจเมืองฉางหนิง... มีเพียงสองทางเลือกเท่านั้น

ประโยคนี้ของซ่านเหวินซวี่เป็นเพียงเรื่องล้อเล่นล้วนๆ อันที่จริงตั้งแต่วันที่โจวอี้ถูก ‘ยืม’ ตัวไป เขาก็รู้แล้วว่าโจวอี้ไม่มีทางได้กลับมาอีก

อย่างเช่นตอนนี้ ท่านผู้กองโจวที่มีระดับตำแหน่งเท่ากับเขาแล้ว หากกลับมาที่หยางเฉิง จะให้ดำรงตำแหน่งอะไร? อืม... ไม่ก็ต้องยกตำแหน่งนายกเทศมนตรีของตัวเองให้ หรือไม่ก็ให้เลขาธิการคณะกรรมการพรรคฯ ประจำเมืองซือหม่าย่านหนานย้ายที่ และต่อให้พวกเขายินดี คาดว่าโจวอี้ก็คงจะไม่เห็นด้วย ด้วยความสามารถของเขา ใต้หล้านี้กว้างใหญ่ ที่ไหนเลยจะไปไม่ได้?

เกี่ยวกับเรื่องการขอยืมคน ด้วยความสัมพันธ์ระหว่างคนทั้งสอง อย่าว่าแต่สามคนเลย ต่อให้จะเป็นสามสิบคน เขาก็ต้องหาทางรวบรวมให้ครบ แม้จะไม่พูดถึงมิตรภาพส่วนตัว แต่พิจารณาจากผลประโยชน์ของตระกูลเพียงอย่างเดียว... ช่วงนี้สถานการณ์ทางการเมืองค่อยๆ กระจ่างขึ้น เจี่ยนว่านเหยียนมีแววว่าจะโดดเด่นออกมา! และในฐานะว่าที่ลูกเขยของตระกูลเจี่ยน โจวอี้ในอนาคตย่อมต้องสืบทอดมรดกทางการเมืองอันมหาศาลนี้ได้อย่างแน่นอน

ซ่านเหวินซวี่รู้สึกว่าตัวเองโชคดีมาก ที่สามารถเปลี่ยนศัตรูเป็นมิตรกับโจวอี้ได้... ไม่สิ... อันที่จริงตั้งแต่แรกเห็นโจวอี้ ข้าก็มีลางสังหรณ์แล้วว่า นี่ต้องเป็นพี่น้องร่วมสาบานที่ไม่ได้เกิดจากท้องเดียวกันของข้าแน่ๆ! และข้อเท็จจริงก็ได้พิสูจน์แล้ว ว่าเป็นเช่นนั้นจริงๆ!

...