บทที่ 324: ตกลงแล้ว... คือการซุ่มรอ... หรือว่าคือการจับเต่าในไห?

บนใบหน้าของสวี่ชิงหลันไม่อาจปิดซ่อนสีหน้าที่ตกตะลึงไว้ได้... เธอผู้ซึ่งมีจิตใจที่แน่วแน่... หลังจากที่เหม่อลอยไปชั่วครู่... ก็กลับมาสงบนิ่งทันที... แล้วเอ่ยปากถาม “เกิดอะไรขึ้น?”

หมุดลับสามชุดที่โจวอี้จัดวางไว้... ก็ถูกคนที่ข้าส่งไปสกัดไว้หมดแล้ว... ในสถานการณ์เช่นนี้... ต้าอู่เสี่ยวอู่ทำไมถึงยังถูกจับได้? ตกลงแล้วมันเกิดปัญหาขึ้นที่ตรงไหน?

เลี่ยวฉิงรีบตอบกลับ “เมื่อกี้ดิฉันขาดการติดต่อกับต้าอู่เสี่ยวอู่ไปค่ะ... ตอนหลังคนจากสถานีตำรวจเมืองจิ่นเฉิงโทรมาเปิดเผยว่า... ต้าอู่เสี่ยวอู่กับจางหยางและหลิวฮ่าว... ตกไปอยู่ในมือของสถานีตำรวจเมืองฉางหนิงแล้วค่ะ”

...

ครึ่งชั่วโมงก่อน... จินซิงที่สลัดรถที่ติดตามหลุดแล้ว... ก็เหยียบคันเร่งอย่างแรง... มุ่งหน้าไปยังทิศทางชานเมือง... และระหว่างทางก็ได้สมทบกับต้าอู่เสี่ยวอู่ เพื่อที่จะทำให้สายตาของตำรวจสับสน... เขาได้ส่งมอบจางหยางกับหลิวฮ่าวที่สลบไสลไม่ได้สติให้แก่ต้าอู่เสี่ยวอู่... ส่วนตัวเองก็ขับรถเปล่าเปลี่ยนเส้นทางย้อนกลับ