บทที่ 355: ถ้าหากเป็นฉันที่ให้แกปล่อยคนล่ะ?

“สวัสดีครับหัวหน้าเผิง... รบกวนแล้ว!”

โจวอี้จับมือกับอีกฝ่าย และภายใต้การนำทางของอีกฝ่ายก็ได้เดินเข้าไปในอาคารรัฐบาล ขึ้นลิฟต์ไปยังชั้นสิบ

ตอนแรกก็รออยู่ในห้องรับรองสักพัก เพราะก่อนหน้าเขา อัยการสูงสุดของสำนักงานอัยการมณฑล หานตง กำลังรายงานการทำงานอยู่ ท่านเลขาเผิงผู้ยิ่งใหญ่เป็นคนมีน้ำใจ กังวลว่าโจวอี้จะเหงาอยู่คนเดียว เลยมานั่งคุยเป็นเพื่อนเป็นพิเศษ รอจนกระทั่งท่านอัยการหานออกมา แล้วก็ได้ส่งโจวอี้ไปยังห้องทำงานของผู้ว่าการมณฑล

“เสี่ยวโจว นั่งสิ” ท่านผู้ว่าการมณฑลผู้ยิ่งใหญ่ชี้ไปที่โซฟาด้วยท่าทีใจดี แล้วก็สั่งการเลขาของตัวเองประโยคหนึ่ง “รินชาให้เสี่ยวโจวถ้วยหนึ่ง”

เผิงเจียเสวียส่งน้ำชามาอยู่ตรงหน้าโจวอี้ แล้วก็หันหลังเดินออกไป และปิดประตูลง