บทที่ 387: สวรรค์มีทางแต่แกไม่เดิน... นรกไร้ประตูแต่แกกลับเข้ามาเอง

คอนโดฝูอัน ห้อง 503

เฉาเจีย... เจ้าของบ้านหญิง... เมื่อครึ่งชั่วโมงก่อน ได้ต้อนรับตำรวจสองนายที่อ้างตัวเองว่าเป็นเจ้าหน้าที่จากกรมตำรวจมณฑล คนหนึ่งอายุประมาณสามสิบกว่าปี รูปร่างผอมบาง ใบหน้าใจดี อีกคนหนึ่งอายุประมาณยี่สิบเจ็ดยี่สิบแปดปี รูปร่างกำยำ หน้าตาหยาบกระด้าง

ตำรวจสองนายตอนแรกก็สอบถามถึงที่อยู่ของสามีโต้วกั๋วจง นางสำหรับเรื่องนี้ก็ตอบได้อย่างคล่องแคล่ว... ถามหนึ่งไม่รู้สาม คิดว่าจะรับมือผ่านไปได้อย่างราบรื่นเหมือนสองสามครั้งก่อนหน้า แต่คาดไม่ถึงเลยว่า ตำรวจสองนายนี้หลังจากที่ได้รับโทรศัพท์สายหนึ่ง ก็ได้ฉีกหน้ากากจอมปลอมทิ้งทันที แล้วก็พุ่งเข้ามาพร้อมกัน คนหนึ่งปิดปากของเธอ อีกคนหนึ่งควบคุมแขนของเธอ ใช้เชือกและเทปกาวมัดเธอไว้อย่างแน่นหนา

“พวกเราพูดสั้นๆ... สามีของแก... โต้วกั๋วจง... ตอนนี้ไปถึงกรมตำรวจมณฑลแล้ว ถ้าหากแกสามารถให้ความร่วมมือกับพวกเรา ติดต่อกับเขาทันที ให้เขาอย่าได้พูดจาเหลวไหล พวกเราก็จะปล่อยแกไป... มิฉะนั้น... พวกเราก็ได้แต่ข่มขืนแกก่อน แล้วค่อยตัดหัวของแกไปแขวนไว้ที่ขอบหน้าต่างบ้านแก...”

ตำรวจสองนายบนใบหน้าเผยรอยยิ้มที่น่ากลัว ชักมีดสั้นออกมาสองเล่มแล้วทำท่าทางที่ใบหน้าและท่อนล่างของเธอตามลำดับ... คมมีดที่แหลมคมกรีดผิวของเธอ ความเจ็บปวดที่แปลบปลาบพร้อมกับความกลัวตายทำให้เธออดไม่ได้ที่จะสั่นเทา เกือบจะฉี่ราดในที่เกิดเหตุ