บทที่ 477 โจมตีไม่ได้ โจมตีไม่ได้เลยจริงๆ!

“ในการดำเนินการและการบังคับใช้กฎหมายของพวกเรายังมีปัญหาในเรื่องความไม่ทันท่วงทีและความไม่เด็ดขาดอยู่ครับ ในอนาคตพวกเราจะยึดถือเรื่องนี้เป็นบทเรียนอย่างแน่นอน และจะเพิ่มความเข้มงวดในการปฏิบัติงาน กำกับดูแลให้บริษัทต่างๆ ขจัดอันตรายจากอัคคีภัยอย่างเต็มที่ครับ...” ผู้บัญชาการหน่วยดับเพลิง จ้าวเหว่ยตง กล่าวเช่นนี้

“ผมได้ทำให้ความไว้วางใจของเลขาธิการซือหม่าและนายกเทศมนตรีโจวต้องผิดหวัง องค์กรได้มอบหมายให้ผมมารับตำแหน่งที่สำคัญเช่นนี้ ผมไม่เพียงแต่ทำงานได้ไม่ดี แต่กลับปล่อยให้เกิดอุบัติเหตุที่ร้ายแรงถึงเพียงนี้ขึ้น คนที่ควรจะตรวจสอบตนเองคือผม คนที่ควรจะรับผิดชอบก็คือผม ผมได้ตัดสินใจที่จะยื่นใบลาออกต่อรัฐบาลเมืองแล้วครับ...” ผู้อำนวยการคณะกรรมการบริหารเขตพัฒนา สวีเพ่ย ปาดน้ำตาแห่งความขมขื่น

นี่มันเป็นชะตากรรมจริงๆ ใครใช้ให้เขาโชคร้ายขนาดนี้กันเล่า ดันมาเกิดอุบัติเหตุร้ายแรงขึ้นหลังจากที่เขาเพิ่งจะเลื่อนตำแหน่งเป็นผู้อำนวยการคณะกรรมการบริหารได้ไม่นาน

“ต่อไปพวกเราจะเรียนรู้จากความผิดพลาด และนำเจตนารมณ์ของการประชุมเรื่องความปลอดภัยของคณะกรรมการพรรคฯ และรัฐบาลเมืองไปปฏิบัติให้บังเกิดผลจริงอย่างแน่นอนครับ...” ผู้อำนวยการสำนักงานกำกับดูแลความปลอดภัยฝืนทำใจดีสู้เสือ เขากำลังเป็นไข้อยู่ แต่กลับไม่กล้าที่จะปฏิเสธการสัมภาษณ์ในครั้งนี้

หลังจากนั้น นักข่าวเถียนก็ได้ไปสัมภาษณ์ครอบครัวของผู้เสียชีวิต เพื่อทำความเข้าใจเกี่ยวกับสถานการณ์การเยียวยาและการชดเชยจากทางรัฐบาล และที่นี่เอง นางก็ได้พบกับเพื่อนร่วมอาชีพจากต่างมณฑลและเมืองเป็นจำนวนมาก