บทที่ 488 ข้าจัดการเจ้าไม่ได้ แต่จะจัดการคนของเจ้าไม่ได้เชียวหรือ?

สำหรับประโยคก่อนหน้านี้ของเลขาธิการโจวที่ว่า ‘ผมจะพูดแค่สองประเด็น...’ แต่ผลลัพธ์กลับพูดไป ‘ห้าประเด็น’ และใน ‘ประเด็นที่ห้า’ ยังมีประเด็นย่อยอีกสามข้อนั้น คณะกรรมการประจำของคณะกรรมการตรวจสอบวินัยทุกคนต่างก็ไม่รู้สึกว่ามีอะไรผิดปกติ

เพราะสิ่งที่เรียกว่า ‘สองประเด็น’ นั้นอาจจะเป็นการระบุจำนวนจริง หรืออาจจะเป็นการระบุแบบนามธรรมก็ได้

คำพูดของผู้นำน่ะนะ บางครั้งก็คือการทำให้เรื่องนามธรรมเป็นรูปธรรม ทำให้เรื่องรูปธรรมเป็นนามธรรม!

แต่ไม่ว่าจะพูดไปกี่ประเด็นก็ตาม ตั้งแต่ต้นจนจบเลขาธิการโจวก็ได้แสดงท่าทีที่ชัดเจนออกมาอย่างหนึ่ง นั่นก็คือต่อหลักฐานในการตั้งคณะกรรมการสอบสวนซ่างซินเฟิง และมาตรการ ‘ซวงกุย’ ที่ใช้นั้น เขาไม่เห็นด้วยอย่างยิ่ง

และความไม่เห็นด้วยนี้ ก็ขัดแย้งกับความเห็นของเลขาธิการหวังหยางที่ย้ายไปแล้ว หรืออาจจะกล่าวได้ว่าขัดแย้งกับความเห็นของเลขาธิการคณะกรรมการพรรคฯ ประจำเมือง ฟู่เสวียเชียน