บทที่ 498 ต้องเกิดเรื่องขึ้นแล้วแน่ๆ เกิดเรื่องใหญ่ขึ้นแล้ว!

ฟู่เสวียเชียนจ้องตรงไปยังดวงตาของโจวอี้ เขาอยากจะรู้จริงๆ ว่าอีกฝ่ายใช้สภาพจิตใจแบบไหนถึงได้พูดประโยคที่ว่า ‘ก็ไม่สามารถตัดความเป็นไปได้เช่นนั้นจริงๆ ครับ’ ออกมาได้

กำลังล้อเล่นอยู่? หรือว่าจงใจจะมางัดข้อกับเขาผู้เป็นเลขาธิการคณะกรรมการพรรคฯ ประจำเมือง?

ฟู่เสวียเชียนคิดว่าโจวอี้ไม่น่าจะต่ำชั้นขนาดนั้น และก็ไม่น่าจะหุนหันพลันแล่นขนาดนั้น ถ้าอย่างนั้นแล้ว การอนุมานที่ไร้สาระเช่นนี้หรือว่าจะมีมูลความจริงอยู่?

“โจวอี้ ในห้องทำงานนี้มีเพียงคุณกับผมสองคน คำพูดบางอย่างที่ไม่สะดวกจะพูดข้างนอก ตอนนี้พวกเราสามารถแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกันอย่างเปิดอกได้ องค์กรส่งคุณมาที่ชิงหนิงเพื่อดำรงตำแหน่งเลขาธิการคณะกรรมการตรวจสอบวินัย ย่อมต้องมีความคิดพิจารณาที่ถี่ถ้วนและมีเป้าหมายที่ชัดเจนอย่างแน่นอน ต่อการทำงานของคุณ ผมก็สนับสนุน คุณสามารถปฏิบัติหน้าที่ในฐานะเลขาธิการคณะกรรมการตรวจสอบวินัยได้ แต่จงจำไว้ว่า อย่าได้มีอคติส่วนตัว โดยเฉพาะอย่างยิ่งอย่าได้คัดค้านเพื่อที่จะคัดค้าน นี่คือคำเตือนที่จริงใจของผมที่มีต่อคุณ!”

ฟู่เสวียเชียนได้แสดงท่าทีอย่างชัดเจนว่า ‘หากคุณปฏิบัติตามหน้าที่ของตนเอง พวกเราก็จะสามารถอยู่ร่วมกันได้อย่างสงบสุข’ และในขณะเดียวกันก็ได้ส่งคำเตือนเล็กๆ ไปให้อีกฝ่ายด้วย