บทที่ 502 ท่าน... รับประกันได้ไหมว่าข้าจะไม่ตาย?

“เลขาธิการโจว สมคำร่ำลือจริงๆ!”

ฟางหังก็เป็นคนที่เคยผ่านร้อนผ่านหนาวมาบ้าง ในสถานการณ์ที่รู้ดีว่าทุกอย่างไม่อาจแก้ไขได้แล้ว เขาก็ปรับสภาพจิตใจเป็นแบบหมูตายไม่กลัวน้ำร้อนได้อย่างรวดเร็ว ร่างกายดูเหมือนจะผ่อนคลายอย่างยิ่งเอนไปข้างหลังเล็กน้อย แล้วกล่าวด้วยน้ำเสียงชื่นชม

โจวอี้มองดูฟางหังที่แสร้งทำเป็นใจเย็น มุมปากก็อดไม่ได้ที่จะเผยรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความเย้ยหยันออกมา แล้วเอ่ยปากพูดอย่างเชื่องช้าว่า: “รองนายกเทศมนตรีฟาง ผมเชื่อว่าหลังจากครุ่นคิดมาครึ่งคืน คุณน่าจะตัดสินใจได้แล้ว เป็นอย่างไรบ้าง? เตรียมที่จะบอกเล่าทุกสิ่งทุกอย่าง หรือว่าจะยังคงคาดหวังในโชคช่วย ปฏิเสธจนถึงที่สุดต่อไป?”

ฟางหังตอบกลับอย่างนักเลงว่า: “ทุจริตรับสินบน, เลี้ยงดูเมียน้อย, ข่มขืนนักเรียนหญิง, ท่านเลขาธิการโจวพูดอะไรมา ผมก็ยอมรับทั้งหมด!”

โจวอี้รีบแก้ไขทันที: “ข้อแรก ไม่ใช่ว่าผมพูดอะไรก็คือสิ่งนั้น แต่นี่คือข้อเท็จจริงทางอาญาที่คุณไม่อาจปฏิเสธได้”