บทที่ 514 ระบุชื่อแล้ว เริ่มระบุชื่อโดยตรงแล้ว!

อันที่จริงแล้วเมื่อไม่กี่วันก่อน ทีมตรวจราชการเพิ่งจะรับฟังรายงานการทำงานของคณะกรรมการพรรคฯ ประจำมณฑลเจียงหนานและคณะกรรมการพรรคฯ ประจำเมืองไป๋อวิ๋น และยังได้จัดการประชุมเสวนาเพื่อรับฟังความคิดเห็นอีกด้วย

แต่ทว่า หากต้องการจะได้ยินเสียงที่แตกต่างออกไป และได้รับข้อมูลที่มีคุณค่าบางอย่าง เพียงอาศัยวิธีการเหล่านี้ยังนับว่าห่างไกลจากความเพียงพอ

เหตุผลหลักที่ต้องยึด ‘การพูดคุยรายบุคคล’ เป็นหลัก ก็คือการที่ทุกคนมารวมตัวกันนั้นมีความเกรงใจที่มากเกินไป อย่างไรเสียก็ไม่มีใครที่จะไปชี้หน้าตำหนิความผิดของผู้อื่นต่อหน้าคนอื่น และยิ่งเป็นไปไม่ได้ที่จะประเมินผู้บริหารท่านใดท่านหนึ่งอย่างเป็นรูปธรรมโดยปราศจากความเกรงกลัว

“พี่เวิน เชิญนั่งครับ ดื่มน้ำครับ ทานส้มครับ...” โจวอี้รินชาเสิร์ฟน้ำ วุ่นวายอยู่ข้างหน้าข้างหลัง ความกระตือรือร้นของเขาก็เหมือนกับกองไฟที่ให้ความอบอุ่นแก่หัวใจของเลขาธิการเวินหว่าน

“ฉันต้องเตือนเธอนะ สหายโจวอี้ ถึงแม้ว่าความสัมพันธ์ของพวกเราจะสนิทสนมกันมาก แต่ตอนนี้อยู่ในช่วงการพูดคุยตามระเบียบ คุณเล่นปฏิบัติอย่างลำเอียงแบบนี้ ให้คนอื่นรู้เข้า เกรงว่าจะมีคนคิดมากนะ!” เวินหว่านยิ้มอย่างอ่อนโยน กล่าวอย่างจงใจติดตลก