บทที่ 520 เหนืออักษร ‘สตรี’ มีคมดาบวางอยู่

“เกิดเรื่องใหญ่ขนาดนี้ ผมจะไม่รู้ได้อย่างไรกันล่ะครับ? นั่นมันตั้งแปดชีวิตคนเป็นๆ นะครับ ได้ยินมาว่ากรมตำรวจมณฑลได้ทำการสืบสวนสองคดีนี้แล้ว ถึงแม้จะไม่มีความเกี่ยวข้องโดยตรงกับฝ่ายรื้อถอน แต่ผมเห็นว่ายังคงต้องยึดถือเป็นบทเรียน หน่วยงานที่เกี่ยวข้องควรจะกำกับดูแลและควบคุมบริษัทรื้อถอนในระหว่างกระบวนการรื้อถอนว่าถูกกฎหมายและระเบียบหรือไม่ อย่างไรเสีย ประชาชนก็คือกลุ่มผู้อ่อนแอนะครับ!”

โจวซื่อหยวนส่ายหน้าไปพลางถอนหายใจไปพลาง ทั้งในคำพูดและนอกคำพูดเผยให้เห็นถึงความรู้สึกห่วงใยบ้านเมืองและเวทนาในชะตากรรมของเพื่อนมนุษย์

พูดได้ดีจริงๆ! สามารถรุกได้ถอยได้ น้ำหยดเดียวก็ไม่รั่ว

โจวอี้มองดูเฒ่าเจ้าเล่ห์แห่งวงราชการผู้นี้ ในใจก็เกิดความรู้สึก ‘นับถือ’ ขึ้นมาอย่างจริงใจ

เฒ่าเจ้าเล่ห์แห่งวงราชการก็แบ่งออกเป็นหลายประเภท ที่อยู่ตรงหน้านี้จัดอยู่ในประเภทพลิกแพลงได้ทุกสถานการณ์และเจ้าเล่ห์แสนกล ดังนั้นการที่เขาต้องการจะล้วงเอาของที่มีค่าออกมาจากปากของอีกฝ่าย ก็ไม่ใช่เรื่องง่ายจริงๆ