บทที่ 527 ขุนนางกวี

โจวอี้ก่อนอื่นได้ไปยังห้องทำงานของหัวหน้าทีม เพื่อขอคำสั่งเกี่ยวกับการจัดสรรงานในขั้นต่อไปจากเซี่ยงฉางอัน จากนั้นก็ได้โทรศัพท์ไปหารองผู้ว่าการมณฑลอาวุโส หลิวหลี่ปิน แล้วกล่าวอย่างสุภาพอย่างยิ่งว่า ทีมตรวจราชการได้ผ่านสถานการณ์บางอย่างที่ประชาชนร้องเรียนมา และได้แสดงความกังวลอย่างรุนแรงต่อรายละเอียดของคดีฆาตกรรมภรรยาและวางเพลิงของผีอี้เจี๋ย และได้เรียกร้องให้หน่วยงานตำรวจทำการอธิบายรายละเอียดเกี่ยวกับบุคลากรที่เกี่ยวข้องในคดีนี้

หลิวหลี่ปินรู้สึกว่าขมับของตนเองปวดตุบๆ เพราะคำพูดชุดนี้ของโจวอี้หลังจากที่ผ่านการแปลความหมายแล้วก็คือ—พวกเราได้กุมข้อมูลวงในบางอย่างของคดีนี้ผ่านช่องทางของตนเองแล้ว แต่พวกเรากลับจะไม่พูดก่อน จะขอดูท่าทีของพวกคุณเจียงหนานต่อคดีนี้ก่อน ดูสิว่าพวกคุณคิดจะปิดบังอะไรหรือให้ที่พักพิงแก่อะไรหรือไม่?

หากทางฝั่งของพวกเขาไปช่วยใครปกปิดจริงๆ ทางฝั่งโจวยี้ก็จะพลิกหน้าทันที แล้วพูดว่าเห็นไหมล่ะ ข้าก็รู้แล้วว่าพวกเจ้าไม่ซื่อสัตย์!

ช่างร้ายกาจอะไรเช่นนี้!

“ท่านเลขาธิการโจว ผมจะให้กรมตำรวจมณฑลเขียนรายงานส่งให้ทีมตรวจราชการทันทีครับ” รองผู้ว่าการหลิวจนปัญญาอย่างที่สุด ทำได้เพียงแสดงท่าทีว่าจะรีบจัดแจงโดยเร็วที่สุด