บทที่ 532 คนบางคนก็คือสุนัขที่เลิกกินอุจจาระไม่ได้...

“ถ้าหากสืบสวนจนกระจ่างแล้วว่า ระหว่างโจวอี้กับจ้าวชิวสุ่ย, เวินหว่านสามคนนั้น ไม่มีทั้งความสัมพันธ์ฉันท์ชู้สาว และก็ไม่มีการไปมาหาสู่กันเรื่องเงินทองล่ะ? ถ้าหากเจี่ยนว่านเหยียนกับเว่ยซือฉีพวกเขาสืบสาวขึ้นมา คนที่มณฑลเหล่านั้นทานรับไม่ไหว แล้วซัดทอดคุณออกมา คุณจะจัดการอย่างไร?”

ในโทรศัพท์พลันมีเสียงทุ้มของผู้ชายดังขึ้นมา ทำให้เซี่ยเฉิงหลินตาสว่างในบัดดล ที่แท้น้องสาวในขณะนี้ก็อยู่ที่บ้านของคุณอาสอง เซี่ยเจิ้ง

“คุณอาสองครับ อันดับแรกท่านต้องเชื่อในการตัดสินของผม ความสัมพันธ์ระหว่างข้าราชการและนักธุรกิจไม่เคยที่จะบริสุทธิ์ ขอเพียงสืบสวนลงไป ก็จะพบปัญหาได้อย่างแน่นอน โจวอี้ต่อให้จะสามารถทนไม่แตะต้องจ้าวชิวสุ่ยและเวินหว่านได้ เช่นนั้นแล้วก็จะต้องหาผลประโยชน์จากบนร่างของจ้าวชิวสุ่ยอย่างแน่นอน”

“อีกอย่างหนึ่ง โจวอี้ในเวลาเพียงไม่กี่ปี ก็ได้ก้าวกระโดดขึ้นมาเป็นเจ้าหน้าที่ระดับอธิบดีในปัจจุบัน นั่นคือการเหยียบย่ำศีรษะของคนนับไม่ถ้วนขึ้นมา พวกข้างล่างยังไม่ต้องพูดถึง แม้แต่ตระกูลหรงและตระกูลหวังก็ยังล้มลงในมือของเขาโดยตรง ความเหี้ยมโหดและทำตามอำเภอใจเช่นนี้ ครอบครัวอื่นๆ ในเมืองหลวงมีความคิดเห็นต่อเขาอย่างไร ผมเชื่อว่าท่านย่อมรู้ดีกว่าผม เมื่อใดก็ตามที่ปรากฏโอกาสที่จะโค่นล้มโจวอี้ได้ ผมเห็นว่าพวกเขาจะไม่ยืนดูอยู่ข้างๆ อย่างแน่นอน”

เซี่ยเฉิงหลินวิเคราะห์ให้อีกฝ่ายฟังอย่างเยือกเย็นและเฉียบแหลม