บทที่ 587 นี่มันจะเล่นบทอะไรกัน?

โจวอี้เดินทางกลับมาถึงบ้านพ่อแม่ที่อำเภอตงจี๋ ก็ผ่านเวลาอาหารเย็นไปนานแล้ว

กินข้าวสวยชามใหญ่กับหมูตุ๋นซีอิ๊วที่เก็บไว้ให้เขาเป็นพิเศษจนหมดชาม เช็ดปากอย่างพึงพอใจ ถึงได้เงยหน้าขึ้นมองน้องสาวบุญธรรมที่ไม่ได้เจอกันนาน และได้แสดงความห่วงใยในฐานะพี่ชาย

“งานเป็นอย่างไรบ้าง? ยังชินอยู่ไหม? ฉันได้ยินมาว่าคดีปล้นฆ่าในบ้านนั่น เป็นเธอที่คลี่คลาย? สมแล้วที่เป็นน้องสาวฉัน มีมาดของฉันสมัยนั้น!”

เสิ่นโม่ยิ้มหวาน ในแววตาไม่ปิดบังความใกล้ชิดและความชื่นชมที่มีต่อโจวอี้เลยแม้แต่น้อย เมื่อได้ฟังพี่ชายถามถึงสถานการณ์การทำงาน นางก็ได้เอ่ยถึงคดีที่ตนเองรับผิดชอบสืบสวนนักเรียนมัธยมปลายสองคนข่มขืนเพื่อนร่วมชั้นหญิงอย่างสบายๆ

เหนือความคาดหมายของนาง พี่ชายกลับรู้เรื่องคดีนี้