บทที่ 595 คนรวยนี่จะทำอะไรก็ได้จริงๆ

กินอาหาร ดื่มสุรา แม้แต่ทนายความเจี่ยนที่ปกติไม่ค่อยแตะแก้วก็ยังให้เกียรติจิบเป็นเพื่อนหลายครั้ง

ระหว่างการพูดคุยสัพเพเหระ เมื่อได้ยินว่าเมืองอันผิงกำลังเตรียมสร้างภาพยนตร์ประชาสัมพันธ์การท่องเที่ยวและวัฒนธรรม หลี่รั่วอวิ๋นก็เกิดความสนใจขึ้นมาทันที เธอตบหน้าอกอันอวบอิ่มของตัวเองแล้วกล่าวว่า “ยังจะต้องใช้บริษัทมีเดียอะไรอีก เรื่องนี้มอบให้ฉันจัดการเถอะ ฉันจะหาผู้กำกับที่ดีที่สุด นักแสดงที่ดีที่สุด ตากล้องที่ดีที่สุดให้เธอ... รับรองว่าจะถ่ายทำออกมาให้ได้ผลลัพธ์ระดับภาพยนตร์ฟอร์มยักษ์เลย”

“จะดีเหรอครับ แบบนี้ไม่ดีมั้ง ในเมืองไม่มีงบประมาณมากขนาดนั้น” ท่านเลขาธิการโจวแสร้งปฏิเสธ

“ไม่ต้องให้ทางเมืองออกเงิน ภาพยนตร์ประชาสัมพันธ์การท่องเที่ยวและวัฒนธรรมเรื่องนี้ ถือว่ากลุ่มบริษัทหยุนอี้เอนเตอร์เทนเมนต์บริจาคให้เมืองอันผิง ฉันเป็นคนเหลียวตงโดยกำเนิด การช่วยเมืองบ้านเกิดพัฒนาอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวและวัฒนธรรม ไม่มีปัญหาอยู่แล้ว” หลี่รั่วอวิ๋นกล่าวอย่างใจกว้าง

“ถ้าอย่างนั้นก็ขอบคุณประธานหลี่มากครับ ที่ทำให้ประธานหลี่ต้องสิ้นเปลืองอีกแล้ว” โจวอี้ยกแก้วขึ้นชนกับอีกฝ่าย