ตอนที่ 1175 เส้นทางสายนี้เดินมาเนิ่นนาน และเหนื่อยล้าเหลือเกิน

ถงอี้หมิ่นถืออ่างเล็กๆ วิ่งเหยาะๆ เข้ามา เงยหน้าชำเลืองมองซวีม่านม่าน "นั่วนั่วต้องกินข้าวด้วยชามใบนี้ค่ะ... ม่านม่าน?"

"ขอบใจนะ"

ซวีม่านม่านพยักหน้ายิ้มให้ถงอี้หมิ่น คงเพราะรู้สึกขอบคุณที่อีกฝ่ายช่วยดูแลเจ้าจือนั่วมาตลอดสองปีกว่า เธอไม่ได้นึกโทษถงอี้หมิ่นเรื่องข้อความนั้นเลย