ตอนที่ 480 โลกีย์วิไลชวนละลานตา แสงสีสุราพาเคลิบเคลิ้ม

หวังเหวยเทาทอดถอนใจกับเฝิงอวี่หลาน "เราสองคนจนที่สุดแล้ว เงินเดือนของเจ้าจื้อหย่งเป็นกี่เท่าของผมก็ไม่รู้"

เจ้าจื้อหย่งเตะขาหวังเหวยเทาใต้โต๊ะไปทีหนึ่ง "ไอ้เทา แกได้ดีแล้วอย่ามาทำเป็นพูดมากน่า"

ในมณฑลเซียงหนานยังถือว่าพอทำเนา หลิวช่วงเฟิงเคยบอกว่าถ้าเป็นที่มณฑลหลู่ รายได้ปีละล้านในตลาดนัดดูตัวยังสู้คนมีตำแหน่งข้าราชการไม่ได้เลย ไม่รู้ว่าจริงเท็จแค่ไหน แต่การสอบข้าราชการก็เป็นตัวเลือกแรกของนักศึกษามหาวิทยาลัยจำนวนมากจริง ๆ